Algorytmy, social media i inwigilacja. Jak działa cyfrowy Panoptykon?

W 1975 roku Michel Foucault zdefiniował mechanizmy nowoczesnej władzy, opierając się na architektonicznym koncepcie Panoptykonu. Pół wieku później tezy te przechodzą najtrudniejszy test w praktyce – w obliczu wszechobecnej, algorytmicznej inwigilacji. W tym odcinku analizujemy ewolucję systemów nadzoru, udowadniając, że nasza uwaga i dane stały się najcenniejszą walutą XXI wieku.Zamiast ogólnych haseł o spiskach, rozbieramy na części pierwsze konkretne mechanizmy psychologiczne i kulturowe. Analizujemy, jak radykalna transparentność i zmiana narzędzi nadzoru wpływają na naszą wolność. Przyglądamy się systemom, które sprawiają, że sami chętnie zakładamy sobie cyfrowe kajdanki.Łączymy kropki pomiędzy:Architekturą więzienia a social mediami: Dlaczego Benthamowski projekt idealnego zakładu karnego to dziś model biznesowy Instagrama? Analizujemy zjawiska wojeryzmu i wewnętrznej autoregulacji w sieci.Fotoradarem a płynną kontrolą: Jak ewolucja od punktowego pomiaru prędkości do pomiaru odcinkowego idealnie obrazuje przejście od panoptykonu do post-panoptykonu?Złudzeniem zysku a algorytmami wykluczenia: Dlaczego zwykła karta lojalnościowa to de facto narzędzie banoptykonu, które po cichu profiluje naszą przydatność dla systemu? Dowodzimy, że zniżka na zakupy to podatek od prywatności.Tożsamością a byciem produktem: Odejście od biernego konsumpcjonizmu na rzecz uświadomienia sobie własnej roli w cyfrowym ekosystemie. Dlaczego to my jesteśmy darmowym surowcem dla algorytmów?Zapraszam do analizy filozofii opartej na mądrości, która pozwala dostrzec kraty tam, gdzie inni widzą tylko wygodne ekrany.Bądźmy w kontakcie! 👇Kontakt: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠[email protected]⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Instagram: ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠olej.w.glowie