ALMA | Fikirperest Dergi 12.Sayı | Zafer ERBAŞLAR

İnsanoğlu böyledir kendini bir şey sanır. Kıl aldırmaz burnundan böbürlenir kabarır. Herkes bir yerde üstün. Kabul amenna peki. Haydut yol çevirirken, Banker çek karalarken, Haspa saç taranırken, Despot kaş çatınırken, Irgat ter dökünürken, Avukat tez savunurken, Zangoç, çan çalınırken, Cellat ip geçirirken, Nalbant nal çakılırken, Ortak pay dağılırken, Şantöz şan çağırırken, Hırsız mal kaçırırken, Damat söz kesilirken, Kayyum mest dizinirken, Nokta kol gezinirken, Tüccar iş sezinirken, Âşık saz çalınırken, Maşuk gül kokunurken, Suflör rol fısıldarken, Sarhoş, cin içilirken, Kimi soyunup büyür, Kimi giyinip büyür, insanoğlu böbürlü yaradılış, ne denir. Herkes bir yerde üstün. Kabul amenna peki. Amma bir de bunların yolu bana düşen de balonları delinir, bütün farklar silinir...