Anılar Düşünceler, Sahibini Arayan Mektuplar (Birinci Mektup)- Ümit Yaşar Oğuzcan

Nerdesin? Meğer ne doldurulmaz bir derinlikmiş yokluğun. Kaderde bu sensizlik de varmış. Her insanın yüzünde, sana benzeyen bir şey aramak da varmış. Sesini duymak varmış şarkılarda, Bütün kitaplarda seni okumak varmış Kağıtlara seni yazmak varmış, Renk renk düşünmek varmış seni, Çiçek çiçek koklamak varmış. Dudaklarımın değdiği kadehlerde, Serin yağmurlar getiren bulutlarda, Uzakta, Ama yine bu şehirdesin. Belki karşımda değilsin Yanılıyorum... Bu gözler senin değil Bak...Nasıl artıyor ellerimin sıcaklığı Dinle... Nasıl da çarpıyor yüreğim Bütün sokaklarında bu şehrin, sana koşuyorum Seni soruyorum gelip geçene Volkanlar tutuşuyor içimde Ormanlar yanıyor içimde Her gece, milyonların uyuduğu bir anda, Devler uyanıyor içimde Seni sevmeseydim Bu şiiri yazmayacaktım Bu sayfa boş kalacaktı, Seni tanımasaydım İmkansız olan şeyler vardır, bilirsin Yaşlanmamak gibi, Ölmemek gibi Ve seni sevmemek....Mümkün değil ki Çıkarıp atamam içimden Şimdi ben sana, Seni sevmenin müthiş bir duygu olduğunu, Göğe bakıp dalmayı nasıl anlatayım? Beni bunca saracak ne vardı? Kanıma girecek, Gözbebeklerime oturacak, Bir senfoni gibi kulaklarımdan eksilmeyecek Ne vardı? Hiç karşıma çıkmasaydın, Bu kör olası gözler görmeseydi seni, Ne vardı Güzelliğini hiç bilmeseydim? Bir dua gibi bellemeseydim adını Ne vardı, bütün gece Gözlerimi tavana dikerek Seni düşünmeseydim? Özlemin buruk bir tadı var, hele seni özlemenin. Bir kokusu var bütün çiçeklere değişmem. Bir ışığı var, bir rengi var seni özlemenin, anlatılmaz. Verdiğin bütün acılara dayanıyorsam; Seni özlediğim içindir. Beklemenin korkunç zehri öldürmüyorsa beni; Seni özlediğim içindir. Yaşıyorsam; içimde umut varsa, Yine seni özlediğim içindir. Ben üç bin yıldır seni arıyorum Ne olur çekme ellerini karanlığımdan Bir sen kaldın dünyada güzel bildiğim