Anılar Irmağının Kıyısında- Hasan Hüseyin Korkmazgil

Kavaklar ışıldardı Küskün dağlar gülkurusu, Yazılar kızıltılı, Öyle çetin, Öyle hırçın bir çağdı ki öyle O sevmek yangın uğultusu Sevilmemek yangındı Kavakların arkasında bir evdi Eşsiz bir çağlayandı Ayrılmazdı pencereden bütün bir yaz Aradığı o şehzâde kim bilir kimdi Hem severdik o çiçeği delicesine Hem de sevmez görünürdük Çocukluk işte Kapışmamız sanki bir başka nedendendi Yoksulluk dağ başında, Varsıllıksa subaşında bir devdi Yuvasız bir atmacaydı sevmek belki de Döner ha dönerdi de taa yukarlarda Konamazdı biryerlere, Amaçsız bir yolculuktu Bir sürekli kaçmaktı kendi kanatlarından Gidip gidip dönmekti hep aynı yere Topu bulutlara tepmekti sevmek, Çıplak atı deliduman sürmekti yazılarda, Ağaçların tepesine çıkıp, inmekti sevmek Kovalarla şarap içip o dinginlikte Ben miydim topa vuran? Top çıkardı yıldızlara, Bütün gözler yıldızlara, Kız bakardı yıldızlara, Saçları sular gibi akardı pencereden Duruyor daha orda, Gün batarken daha orda, Kavaklar daha orda, Duruyor daha orda, O sevmek daha orda, Kavgalarım özlemlerim dönmedi Daha orda Bulutlar nerde? Bulutlar nerde? O kız artık yok orda, O saçları çağlayanlı, O gözleri kuşlarlı, O kız artık yok orda Yok orda o çocuklar Yok orda o kavgalar O kıskançlık yok orda O gizlemek yok orda Varsam baksam, o bahçe Varsam baksam, o akşam O bahçe de yok orda O akşam da yok orda Ya ben nerelerdeyim Ya ordaki ben nerde?