Anladım- Yılmaz Erdoğan/ What a Wonderful World- Phil Wickham/ Kirpi Gibi Bir Adam Sevdim- Binnur Şafak Nigiz

Ağlıyordum. Bir kış günüydü. Üzgündüm. Yenilmiştim. Kahvaltısız. Yola çıktım. Yeşil ağaçlar görüyorum Ve kırmızı güller görüyorum Benim için ve senin için çiçek açtıklarını görüyorum Ve kendi kendime düşünüyorum Ne harika bir dünya! Mavi gökler görüyorum Ve de beyaz bulutlar görüyorum Ve kendi kendime düşünüyorum Gökkuşağının renkleri gökte çok hoş duruyor Ayrıca yoldan geçen insanların yüzleri de El sıkışan arkadaşlar görüyorum "Nasılsın?" diyorlar Onlar aslında şunu söylüyor: "Seni seviyorum" Bebeklerin ağlayışını duyuyorum Büyümelerini izliyorum Benim hiç bilemeyeceklerimin çok dahasını öğrenecekler Ve kendi kendime düşünüyorum Efkar gibi yağıyordu kar. En güzel kar, insanın çocukluğuna yağandır Pencereye yüzümü dayar, dua ederdim Kar yağsın, durmasın, tutsun, rütbe düşüp yağmur olmasın diye. Hep kış günlerinde düştüm umutsuz aşklara, Buğulu camlara adlarını yazdım konuşamadığım kızların Durmadan, soluklanmadan çalışıyordu toprak, evimizin bahçesinde Kalabalıktı Küçüktüm acıdan, yaşça. Herkes ağlıyordu. Kar ağlıyordu. Küçüktüm. Susuyordum. Lapa lapa...Ağlar gibi. Karda yürümek gibisi yoktur geceleri. Işığın yalazında seyretmek kar tanelerinin dansını. Bir de ayazda sevmek, olmadık bir kadını. Bazen aklım almıyor; onu yalnızca ben, hem de öylesine içten, öylesine dolu dolu severken, ondan başka hiçbir şey görmez, bilmezken, ondan başka hiçbir varlığım yokken, nasıl olur da onu bir başkası da sever, sevebilir? Ben hep kışı sevdim. Ben hep kışın sevdim beni sevmeyenleri. Kalbe bir bıçak gibi giren hatıraların dilsiz olduklarını anlıyorum. Kar yağıyor Ve ben hatırlıyorum. Küçük kar tanesi yuvarlandı, etrafa çarptı ve çok yara aldı ama bu onu durdurmadı. Kar tanesi acıyı kabul etti, ta ki bir çığ olana kadar.