Anlamadı Hiç Kimse- Serkan Ökçe

Ellerime ve sıranın üzerine sulu boyadan resimler çiziyordum Kimse daha bilmiyordu Sonra gökyüzünü beyaza boyuyordum Beyaz sana çok yakışıyordu Fırçanın ucuyla dokunuyordum Gözlerini çalan maviye- Kirlenmesin diye Çerçeveleri ve tuvalleri hep boş bırakırdım Anlamasın hiç kimse diye Saklaması imkansız Şiirler yazıyordum… Ve saçlarını denizlere savuruyordu kelimeler Sakin ve suskun gibi görünüyor, Ardı sıra alıp götürüyordu Martıları oluyordun, balıkları Gemisi, dümeni, rüzgarı Ne vakit gözünü açsan Satırlar arasına inciler dökülüyordu Şiirler yazıyordum Sayfaları hep boş bırakırdım, Anlamasın hiç kimse diye Süzülüp turnalar uçardı bakışlarından Çiçekler tenin gibi kokardı Hayallere sığmayan gülüşün vardı Anlamasın hiç kimse diye Hep uzaktan bakardım Sorsalar kimi sevdiğimi, Anlatırdım başka bir kadını Hiç kimseye söylemedim Kimseler bilmedi adını Tesadüfen karşılaşırdık Sevdiğin şarkıları çalardı radyolar Gittiğin yerler, sokaklar, caddeler, Pazarlar Peşin sıra gitmezdim Orda olurdum geçtiğin tüm vakitler Aklıma gelince sen, Başımı hep havaya kaldırırdım Kimse görmezdi gözlerimi Tutardım kendimi, gülümsemezdim Çocuklar gibiydim Sığmazdı içim içime Seni sevdiğimi Anlamadı, anlamadı hiç kimse