Anne Ben Geldim- Selda Bağcan/ Yaşıyoruz Sessizce-Şükrü Erbaş/ KafkaOkur Sayı 39 (Mayıs 2019)/ Kırmızı Saçlı Kadın- Orhan Pamuk

Anne ben geldim Yalancı nasılsınlardan kaçıp, Sözde iyiyimlerden, kapına vardım Yıllardır olmayacak rüyalara aldanıp, sevgine muhtaç kaldım Bir sırla geldim anne Hazırım gitmeye Arzum yelkenlerini fora etmiş, rüzgarı beklemekte Bu durgun havada son bir soluk daha alıp, son bir kez daha bakacağım arkama sevgiyle Son arzun nedir diye sorsalar, Hani Anne, İnsanların hayatında oluyor ya, bir telefonu, tek bir sözü yetiyor, hemen geliyorlar. Ondan olsun istedim Onun, Birinin, o’su olmak. Herhangi biri. Bunu o kadar çok istedim ki Gözlerin biliyor her şeyi, Gözlerin bir yaşama çığlığı... Ağaç istedim serpilip salınsın diye baharda Soğuk duvarlardan uzak, o güneşli dağlarda... Kitap istedim Yaprak yaprak, el el dokunmuş Okşanıp, okunmuş... Bana bir şey sormadan, Anlat demeden, İçimde yıkılmış her yanı, Kopmuş her dalı, Hepsinden mühim olanı Kırılmış ruhumu onar. Sadece seni görmek istiyorum güneş batarken Bu kadar basit... Güneş batarken seni görmek istiyorum Başkaca bir şey yok Son arzun nedir diye sorsalar, Biz yanarken üzülen, Gülerse, içten gülen yüzler istedim Uzun bir süre kimseyle konuşmadım, içime döndüm Dünya ile arama uzaklık koydum Dünya güzeldi, İçim de güzel olsun istedim. İçimde bir suçluluk, hatta kötülük yokmuş gibi yaparsam, yavaş yavaş kötülüğü unuturdum. Hiçbir şey olmamış gibi yapmaya başladım Hiçbir şey olmamış gibi yaparsanız, Ve gerçekten de hiçbir şey olmuyorsa, hiçbir şey olmaz sonunda. Ölümü de, dünyada yaşıyormuş insan İyi ki seninle yaşadım dünyada...