Asfalt Üzerine Şiirler, Ave Maria, Birdenbire- Orhan Veli Kanık/ Yüreğim Benim- Hüseyin Haydar/ Çiçekle Tüfek- Halil Kocagöz

Ne kadar güzel şey; Yolun üstündeki bina yıkıldığı zaman, bilinmeyen bir ufuk görmek. Kaldırımın kenarına dizilip, Bacası olan silindirin yürüyüşünü seyreden çocuklara imreniyorum. Onun sesi, Bir arkadaşıma Denizden geçen Motorları hatırlatıyor. Kararan havalarda o, Taşların, kayaların altında Dibinde denizlerin, Bilinmez yolların sonunda o Fırtınanın kökleri söktüğü yerde Altında dağın, Sessizliğin merkezinde Dilin dönmediği yerde o Akreplerin dolaştığı taş odalarda Isırgan tohumunda, karanlıkta, Zifir karanlıkta Uçurumun dibinde Nehirlerin taştığı yerde Yıldızın doğduğu yerde o Şiirin parladığı yerde, aydınlıkta, sonsuz aydınlıkta Demirin yandığı o yerde Sayısız defa düşüp kalıyorum Kırık taşlara bakıp, Işıklı bir asfalt düşünmek acaba yalnız şairlere mi mahsus? Rüzgar tersine esiyor Niçin? Eski günler geri mi gelecek? Kımıldıyor kozasında böcek bildiği hayata doğmak için. Neden içimize doldu vehim? Ümit, yollar boyunca düşünmez miydi akşam olunca? Elimize değen kimin eli? Kimdir bu muammalarla gelen? Ben size bir şey söyleyeceksem, derin bir suya düşürürüm çiçeğimi Kuyunun mermerini yıl yıl aşındıran kendirden ip olsa da, Tüfek değildir, değil mi? Siz bana bir şey söylemek için, bir güvercinle gönderin betikçenizi Yüreğinizin kelebeği göz çiçeğime kondu mu, O tarih betiğinde kuru bir yaprak olsa da, Açar, değil mi? Yaşamı büyüten toprak: Ölüm mü, kin mi? Yoksa sevgi mi? Bu kuralı yalınlıkla, kesinlikle koyalım! Eskiden kalma bir uyak olsa da tüfeği Ne olur, sokaklarda kullanmayalım! Her şey birdenbire oldu. Birdenbire vurdu gün ışığı yere; Gökyüzü birdenbire oldu Mavi birdenbire. Her şey birdenbire oldu Birdenbire tütmeye başladı duman topraktan Filiz birdenbire oldu, tomurcuk birdenbire. Yemiş birdenbire oldu. Birdenbire, Birdenbire; Her şey birdenbire oldu. Kız birdenbire, oğlan birdenbire; Yollar, kırlar, köpekler, insanlar... Aşk birdenbire oldu, Sevinç birdenbire.... Ben size bunları söyleyeceksem Çiçeklerle derim, diyeceğimi; Sağduyunun en özgür yamacında O bir dikenli gül olsa da Kolay ve ucuz bir tüfek değildir, değil mi?