Asıl Adı Gökyüzü- Erol Çankaya

Bir gülün çizdiği boşlukta bakışlarım... Hız istiyorum, bir bulut aralığında Sağanak diyorum, gözlerimizde birden Duraklar, pazar sabahları, uzak Marmaris'lerden Yaprakları deli bir güneşle, ıslak Bir günde uçup dönerek güneye, terlemeye Buğular içinde yol alıyor gül... O var ya, yıllardır sana yönelmiş: Geç kalmamış merhaba Sisten sıyrılan uçak, Düşün, postacıyı keyiflendiren telgraf Bunların tadı gibi, gül Zaten başından beri ellerimizde Epeydir ezberlemişiz yakuttan hızını, Duymuşuz buğulu rengini, Saçlarımızda meşhur sarhoşluğu, Ona bu hızı, ona rengini veren Biliyorsun, eylülün en haylaz yeri, Hisar'ın en güneşli odası, Yıllara direnebilmiş olmak, Yazları koca bir güneşle yaşamış, saydam Güz olunca, sağnaklar emzirmiş onu Biliyorsun şimdiler daha bir yoğun... Özlem koyultuyor rengini çünkü Şimdi iyi bak, yol alıyor sana İyi bakalım, n'olur (gülümse) Daha bir yakuta kessin rengi Adına gül demişiz bütün zamanlar için Kadınların sancısı onunla gülümsüyor dünyaya Onunla alınıyor Her bir salgının önü İyi bak, iyi bakalım, Sana yaklaşıyor ki, bir daha tanı Şimdilik gül diyorum ya ona Sümbül de olabilir, özgürlük bayrağı da Begonya, zeytin dalı, İznik çinisi Bütün zamanların en iyi filmi o Atletler onun hızıyla rekor yeniliyor İnsan beyninin kırbaçlarına karşı Bütün isyanları o başlatıyor Binlerce millik, on altı rüzgârlık ayrılıklar Biraz olsun onunla dayanılır Asker mektuplarını o taşıyor Okyanuslar geçtiği için tuzlu Pasaportsuz ama kendinden emin Bin savaş meydanıyla rüzgârlı Deniz onun rengiyle çılgın-mor Tarlalar ne istediğini hızıyla biliyor Suların gürleyişini, ani fırtınaları düşün Barajların su seviyesi onunla yüksek Buğday bu hızla bereketli Uzak ıssız karanlıklarında uydular Onunla saptırıyor biraz da Rotalarını Ve şaraptan çok, onunla ateşleniyor kan Çünkü mutlaka hedefine varacak olan, O. Gül bu, bin yangın kalıyor geçtiği yerde... Göllerden uçarken, suları çalkalıyor Yaklaşıyor dirençle, sevgiyle Buğular içinde. Biliyorsun, o en çok senin hakkın Bırakalım yeniden solusun mevsim Güneşli çayevlerine bulutlar değsin Kuzeyden güneye, kumsallardan dağlara O ağartıyor insanlığın yüzünü, Onunla yatışıyor yabancı şehirlerin gurbeti, Gördüğü tek yıldız varsa, o. Yaklaşıyor, hazır ol güle Yüklenmiş bütün ferahlıkları Toplamış bütün mavilikleri Işığı yıldız gözü Sarıyor aydınlığı yüzünü. Gül deyip durduğuma bakma, kim bilir, belki... Evet evet, orda kanat vuruyor çünkü En çok bu yaraşır, yüzü sonsuza dönük Asıl adı gökyüzü!