Aşk, niçin önce katil gibi olur? Ta ki gerçek aşık olmayan, ondan kaçsın diye...

Her yanı Ay gibi ışıtan güzel, Sen bir taze haber gibi gelmiştin Her gelişin bir taze haberdi Aşktı alıp verilen, Altın bir vakitti yaşadığımız Sen hem akılsın, Hem can; Hem busun, Hem o; Hem su senden ibaret, Hem ekmek; Hem dostsun... Hem dostla buluşulan mağara Neden böyle kuru dala dönmüşsün? Yüzüme baksana Ne diye sararmış bir yapraksın? İlkbaharı seyretsene Yokluktan doğdun Uzun bir kıtlıktan geldin İster tavlı kuş olsun, İster yılan, akrep; Hepsini siler, Sömürürsün Ne olursan ol; Şu sözü dinle Bu söz senin canına ait bir sözdür, Sen kendini dert sanmışsın, Halbuki dermansın Sen kendini kilit sanmışsın, Halbuki anahtarsın Başkasını istemedesin ama kendi güzelliğini, kendi yüzünü görmüyorsun, Halbuki eşsiz bir güzelsin sen Sevgiye ulaş, Kendine bağlanma; Çünkü gezgincisin, Tezsin, Çeviksin, Teksin sen Bütün bu tatsızlıkların, şu tat isteğinden gelir Tadı terk edersen eğer, zehir, şeker gelir sana Bütün mutsuzlukların, mutluluk isteğinden gelir Değilse, Bütün mutluluklar azar azar gelir sana Bütün kararsızlıkların karar istediğinden gelir Kararsızlığı dilesen bir istikrar gelir sana Birisinin hırkası sen oldun mu, Asla çıplak kalmaz o Birisinin çaresi oldun mu, Çaresiz kalmaz o Ay haya eder yüzünden Mestler selam eder sana Huzurum sen Mestler selam eder sana Unutmadım- Erdem Beyazıt/ Etme; Külliyat-ı Şems-i Tebrizi Güldestesi, Divan-ı Kebir (927)- Mevlana