Aşka Övgü- Ezra Pound

Bu aydın gecede öyle mutluyum ki; Sonsuz bir hazzın yatağında saadetin Kaç kelime konuşulur bilmem, şamdanlar altında, Aralık ağzından duyuyorum "uyuşuk" dediğini, Ne kadar kucaklaştık, ne kadar değişti kollarımız. Kimbilir kaç defa birleşti dudaklarımız. "Sakın dönmesin Venüs'ün aydınlığı, karanlıklara, Gözlerimle buluruz biz aşkı yoksa... Helen'i çırılçıplak kaçırmadı mı Paris, Menelaus'un koynundan, böyle bu hikâye, başlayıp biten. Kaderlerimiz birleşirken, bir yanda aşkla dolduruyorduk gözlerimizi Özlenen bir gece geliyordu üstümüze, Ve ışıklar diyorduk, bir daha dönmesin Şaşarım aşkın çılgınlığını zamana bağlayanlara sürüp gidecek güneş, Toprak, buğday arpadan, Sular yürüyecek çeşmelere Balıklar kuru derelerde yüzecek Yüceliği bilininceye değin aşkın. Bakarsın kuruyan çiçeklerin yaprakları düşer. Ve saplarından sepet örerler, Bugün, geniş havasını alıyoruz aşkların Yarın bizi de kapatacak kader. Gerçi bütün sevgini veriyorsan da Yine de az veriyorsun sayılır. Bu acılarımı değiştirmem mümkün değil. Onunla sona erecek ömrüm, Ama böyle geceler yaşatsak da Yıllar boyunca uzar gider yaşamam. Birçok geceler sürsem böyle Tanrı olurum ben de zaman içinde.