Aslı Gibidir- Onur Caymaz

Üç gün geçti yıllardır yok gibi Bir sesti oysa, günün solgun ışığından bir kesit Sessizliğe bürünmüş bir ölü dalga, kerem gibidir Anı olur, bahar gelir, kül olur yana yana Çağlanın çıktığı gündü diyelim Uzunca bir ayrılıktan sonra Basit şeyler için ödenmiş bedeller Kalbimdeki iyilikler Misal bir kitabı verdik matbaaya Başka bir kitap başladı yeniden Üç gün geçti hep o varmış gibi Ama sanki viyana’da bir akşam Bira bahçeleri, isli yanık köprüler Duvarlarına melek resimleri çizilmiş yapılar Bulmuştum teninde, hanımefendi sokaklar Ayrılık, aramızda saçları liseli bir kızın Ay ışığında geceleri varmış, veda öpücükleri Balkona çıkıp Barış Manço’dan şarkılar söylermiş Ne yapsam da ebrusunda gül işleri, gülümseyişleri Üç gün geçti yüzüme düşen bir yaprak rengi Ölenlerin telefonlarını saklıyorum, pardon söylemem Bir gülün açarken hatırladıkları düşüyor aklıma Fakat işte sinemalar, iş hanlarının tarihi, biralar Yeniden aşık olunur, bu ne demek, her şey güzel Sonra yine parmaklar, saçlar, başrolde kim Yani ipini kendi çeken bu hayal, pardon hayat Bana fazlaca dokunuyordu sevgilim Ayrılık aramızda yaz günleriymiş tenha Buruşuk ama tertemiz çamaşırlar Tokalara takılı kalmış saç telleri Çekilmemiş ağrılı bir diş, kıyıyı nakışlayan yosun Şimdiye dek düzelttiğim, dizdiğim bütün kelimeler Ne diyeyim ki; bu aşk, bu hüzün, bu keder Basit şeyler için ödenmiş bedeller kalbimdeki iyilikler Şimdi bir kitabı verdik matbaaya Başka bir kitap başladı yeniden Üç gün oldu bir düş gibiymiş zaman, iyiyim Biliyorum bir ağaç aslı gibidir, benzemez hüzne Bir dal, asılı kalır da sessizliğe ölmez kimse Bir pencere aslı gibidir yani, açılır uzak bir iskeleye Yakın dursan biraz daha, kendini, hayatı sevdirsen Üç gün geçti, üç yıl geçti sanki içimden