ΑΣΜΑΤΙΚΗ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΙ ΔΙΑΛΑΜΨΑΝΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΝΔΡΩΝ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Πρόλογος Ἡ μία, ἁγία, καθολικὴ καὶ ἀποστολική, Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, ἡ ἀνὰ τὴν οἰκουμένη Ὀρθοδοξία, εἶναι ὀργανισμὸς θεοΐδρυτος, θεμελιωμένος στὸν φρικτὸ Γολγοθᾶ καὶ δομημένος μὲ τὰ σώματα τῶν μαρτύρων τῶν σταδίων καὶ τῶν μαρτύρων τῆς συνειδήσεως, καὶ στοχεύει στὴν πνευματικὴ ὁλοκλήρωση τῶν μελῶν του, στὸν ἁγιασμὸ καὶ στὴν θέωση σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Ἱδρυτοῦ της, τοῦ γλυκυτάτου μας Ἰησοῦ, ὅπως μᾶς λέγει καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος: «Τοῦτό ἐστι θέλημα Θεοῦ, ὁ ἁγιασμὸς ὑμῶν» (Α΄ Θεσ. δ΄ 3). Ἡ Ἐκκλησία μέσα στοὺς αἰῶνες συντηρεῖται ἀπὸ τὸ Πανάγιο Πνεῦμα, τὸ ὁποῖον «ὅλον «συγκροτεῖ τὸν θεσμόν της» καὶ ἀποτελεῖ ἕνα ταμεῖο ἠθῶν χρηστότητος, ἕνα ἀσταμάτητο ἐργαστήριο ἁγιότητος, μιὰ πνευματικὴ παλαίστρα πυκτεύσεως τοῦ ἀρχαίου πτερνιστοῦ, ἀκολουθώντας τὴν προτροπὴ τοῦ Σωτῆρός μας Χριστοῦ: «Ἅγιοι γίγνεσθε, ὅτι ἐγὼ Ἅγιός εἰμι» (Α΄ Πέτρ. α΄ 16). Ὁ Χριστός μας εἶναι ὁ Ὣν ὁ Ἢν καὶ ὁ Ἐρχόμενος καὶ ἡ Ἐκκλησία Του ζῶσα σκεπασμένη ἀπὸ τὴν χάρη Του. Αὐτὴ παίρνει πηλὸ καὶ βγάζει ἀγάλματα· παίρνει ὕλη καὶ βγάζει πνεῦμα· παίρνει καρδιὲς βουτηγμένες στὸν βοῦρκο καὶ τὶς καθαρίζει, τὶς κάνει χιονόλευκες, σύμφωνα μὲ τὸν Προφήτη Ἡσαΐα, «ἐάν ὦσιν αἱ ἁμαρτίαι ὑμῶν ὡς φοινικοῦν , ὡς χιόνα λευκανῶ» (Ἡσ. α΄ 18)· παίρνει φθαρτότητα καὶ παράγει ἀφθαρσία· παίρνει χοϊκοὺς πολῖτες καὶ τοὺς κάνει οὐρανοπολῖτες· παίρνει στρατιῶτες ἀπὸ τὴν γήϊνη στρατιά, τὴν στρατευόμενη Ἐκκλησία, καὶ τοὺς κάνει στρατιῶτες τῆς θριαμβεύουσας στοὺς οὐρανοὺς πανηγύρεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ Ἐκκλησία μας μὲ τὴν λυτρωτική της πορεία μέσα στὸ πέρασμα τῶν αἰώνων. Οἱ Ἅγιοί μας ἀνὰ τοὺς αἰῶνες δὲν ἦταν οὔτε εἶναι ἐξωγήϊνα ὄντα μὲ ὑπερφυσικὲς δυνάμεις, ἦταν καὶ εἶναι ἄνθρωποι «ὁμοιοπαθεῖς ἡμῖν» (Ἰακ. ε΄ 17) μὲ τὸ δυσβάστακτο φορτίο στοὺς ὤμους τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος. Ἦταν καὶ εἶναι ἀγωνιστὲς τῆς ζωῆς, ἀγωνιστὲς τῆς ἀρετῆς, ἀγωνιστὲς νόμιμοι στὸ στίβο τοῦ ἤθους, τῆς ὁμολογίας, τῶν πατρικῶν παραδόσεων, τῆς ψυχικῆς κενώσεως στὴν ὑπηρεσία τοῦ πλησίον. Καὶ δὲν ἁγίασαν οὔτε ἁγιάζουν μόνοι τους μὲ τὶς προσωπικές τους δυνάμεις, ἀφοῦ χωρὶς τὴν θεία δύναμη δὲν ἐπιτυγχάνουμε τίποτα, ὅπως καὶ ὁ ἴδιος ὁ Κύριος μᾶς βεβαιώνει: «Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν» (Ἰωάν. ιε΄ 5) ὅπως καὶ δὲν ἁγιάζουν μὲ τὰ ἔργα τους, ἀφοῦ «ἐξ ἔργων νόμου οὐ δικαιωθήσεται πᾶσα σάρξ» (Ῥωμ. γ΄ 20), ἀλλὰ ὁ δίκαιος «ἐκ πίστεως ζήσεται» (Ῥωμ. α΄ 17). Ἡ ἀπόδοση τιμῆς στοὺς Ἁγίους θεσπίσθηκε ἀπὸ τὰ πρῶτα χρόνια τῆς διαδόσεως τοῦ Εὐαγγελίου τῆς ἀγάπης καὶ συνδυαζόταν πάντοτε μὲ λατρευτικὲς συνάξεις καὶ κοινὴ τράπεζα, κοινὸ ποτήριο, ὅπως συνεχίζουμε μέχρι καὶ σήμερα στὶς εὐλογημένες μας πανηγύρεις. Προεξάρχων βεβαίως τῆς συνάξεως εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς, ὁ ὁποῖος μᾶς διαβεβαίωσε ὅτι: «Οὗ γάρ εἰσι δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν» (Ματθ. ιη΄ 20). Ἡ «Σύναξις πάντων τῶν ἐν Μεγάλῃ Ἑλλάδι Ἁγίων» ἀποτελεῖ καινούργια λατρευτικὴ σύναξη καὶ μάλιστα στὴν αἱματοπότιστη καὶ δακρύβρεκτη Κάτω Ἰταλία καὶ Σικελία, τὶς κοιτίδες τοῦ ἑλληνισμοῦ καὶ τῆς ὀρθοδοξίας μας, οἱ ὁποῖες σεμνύνονται γιὰ τὰ στάδια μαρτυρίου, τὶς ἐπισκοπὲς ποδηγεσίας ψυχῶν καὶ τὶς ἐρημίες καὶ ὀπαῖς τῆς γῆς νυχθημέρου ἀσκήσεως. Θεωροῦμε καθῆκον μας νὰ προβάλλουμε τοὺς Ἁγίους τῆς Μεγάλης Ἑλλάδος, τὸ θεοσύλλεκτο αὐτὸ σμῆνος τῶν μελῶν τῆς θριαμβευούσης στοὺς οὐρανοὺς Ἐκκλησίας. Ἔτσι, μὲ μεγάλη χαρὰ καὶ ἱκανοποίηση ἀποδεχθήκαμε τὴν πρωτοβουλία τοῦ Ὀρθοδόξου Δικτύου Ἐνημερώσεως «Εἰς ἐπίγνωσιν τῆς Ἀληθείας» διὰ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως της, Ἀποστόλου Βαβύλη, νὰ συντεθεῖ καὶ ἐκδοθεῖ πλήρης καὶ πανηγυρικὴ «Ἀκολουθία τῶν ἐν τῇ Μεγάλῃ Ἑλλάδι Ἁγίων», περιέχουσαν καὶ πλήρη ὀνομαστικὸ κατάλογο τῶν Ἁγίων, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐγχειρίσθηκε καὶ ἀποτελεῖ καρπὸ μεγάλου κόπου. Μὲ χαρά, λοιπόν, αὐτὸ τὸ ὑμνογραφικὸ πόνημα παραδίδουμε στὴν ἀγάπη σας καὶ εὔχομαι ἡ χάρη πάντων τῶν ἐξυμνουμένων Ἁγίων νὰ σᾶς σκεπάζει καὶ νὰ σᾶς ἁγιάζει αὐξάνοντάς σας τὸν ἔνθεο ζῆλο γιὰ πνευματικὴ πρόοδο καὶ προκοπή. Ἔγραφα τὴν Κυριακὴ 5 Δεκεμβρίου 2021, Ἑορτὴ τοῦ Ὁσίου Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου Δρ Χαραλάμπης Μ.Μπούσιας, Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας