Hello sir Neb, I'm calling you Delton, and my friend is Esmeralda. Two of us are my friend, three years is Esmeralda. My age is 27, but it's hard to think and hard to speak. It's hard to speak with Esmeralda. It's hard to speak with Esmeralda. It's hard to speak with Esmeralda. It's hard to speak with Esmeralda. It's hard to speak with Esmeralda. It's hard to speak with Esmeralda. It's hard to speak with Esmeralda. It's hard to speak with Esmeralda. It's hard to speak with Esmeralda. It's hard to speak with Esmeralda.
My father, I didn't come back. My family, my sister, and my sister, my sister, my sister, my sister, my sister, two years ago. So, I and Esme are going to be together with my family. Because I and Esme are going to be together with my family. Because I'm just going to be angry with her. Because I'm just going to be angry with her. So, I'm not a choice. I'm not a choice. I'm not a choice. I'm not a choice. I'm not a choice.
Sir Nev, aminado ako na naging mahirap sa akin para gawin yon. At may mga pagkakataon talaga na gusto ko na lang layasan si ate. Kasi naman, bukod sa kakulangan sa pag-iisip, si ate Esme ay maraming nakikitang hindi pangkaraniwan. Minsan bigla na lang siyang may ituturo sa akin. Nakatayo raw sa pintuan namin. Minsan may inaalok siyang kumain, kahit kami lang naman dalawa ang nasa mesa. Napapailing na lang ako at kinukumbinsi ang sarili ko na ganun lang talaga siya. Dati kasi hindi ko masyadong ramdam yung hirap ng pag-aalaga kay ate dahil nandyan naman si nanay para sa kanya.
Si nanay ang nag-aasikaso ng lahat ng pangangailangan ni ate. Ito nga sir Nev ang ikukwento ko sa inyo na isa sa mga nakakatakot na karanasan namin ni ate. Nabanggit ko na sa inyo na minsan ay hindi normal ang mga nakikita ni ate. At si ate Esme, hindi siya yung tipo ng ibang gaya niya na nagkukulong lang sa bahay. Lagi siyang lumalabas. Sinusubukan makihalubilo sa kung sino mang abutan niyang tambay, kahit hindi nila siya naiintindihan. Binabantayan ko nga kasi madalas ay napapagtripan siya ng mga bata.
Isang hapon habang nakatambay kami sa tindahan ng tsahin ko, dumaan yung babaeng bagong lipat sa lugar namin. Hindi pa naman siya katandaan, siguro nasa 40 anyos. Tinignan ni Ate Esme yung babae. Yung tingin ni Ate Esme parang nagtataka. Tapos nakakunot yung noo niya. Sinundan talaga niya ng tingin hanggang sa makalampas sa amin. Tapos Sir Nev sumin niya sa akin. Ang sabi niya, aswang daw yun. Sabay turo pa doon sa babae.
I said to me at Esme, I said to myself again. But I didn't understand what other people were saying. I said to myself, I said to myself. I said to myself, I said to myself, I said to myself, I said to myself. I said to myself, I said to myself, I said to myself, I said to myself. I said to myself, I said to myself, but I said to myself, but I said to myself, I said to myself. I said to myself, I said to myself, I said to myself, I said to myself, I said to myself, I said to myself, I said to myself, I said to myself, I said to myself, I said to myself, I said to myself, I said to myself, I said to myself, I said to myself.
Wakwak daw yung tiptib at yung isa naman ay sa gilid ng highway natagpuan. Ganoon din daw, wala yung mga lamang loob. Naalarma nga yung mga residente sa lugar namin, lalo na nga yung mga may alagang hayop. Makalipas pa ang ilang araw ay may mga nababalita na rin na nawawalang tao sa lugar namin. Kaya dumoble pa yung takot ng mga residente.
Dahil doon, binilinan ko si Ate Esme na huwag munang maglalalabas. Dahil nga delikato, baka nga totoo ang sinabi niya na aswang yung babaeng bagong lipat sa lugar namin. Kasi tempo naman na paglipat nun ay kumalat nga yung balita tungkol sa pagsalakay ng aswang. Hindi ko alam Sir Nev na hindi pala nakinig sa akin si Ate Esme. Nakaidlip ako sa sala. Nung magising ako, wala na siya sa loob ng bahay namin. Lumabas pa rin siya. Lumabas agad ako para hanapin siya siyempre. Pinagtanong ko pa siya sa mga kapitbahay kasi wala siya sa tindahan na madalas niyang tambayan.
May nagsabi sa akin na nandun daw si Ate Esme sa bahay nung bagong lipat naming kapitbahay. Kinabahan ako. Nagmamadali yung mga paang pinuntahan ko siya ron. Hindi naman yun kalayuan sa bahay namin. Nasa kabilang kanto lang. Malapit na ako ron ng makasalubong ko si Ate Esme na tumatakbo. Nung makita niya ako, yumakap agad siya sa akin na parang takot na takot.
Sabi niya nakita raw niya kagabi yung aswang. May kinain daw na tao. Tinanong ko naman siya kung bakit niya papinuntahan. Sinenyas niya na gusto raw niyang patayin yung aswang. Pero natakot daw siya kasi kakainin din daw siya nito. Sa pagitan ng utal na pagsasalita at pagsenyas, ay malinaw kong naintindihan ang sinabing yun ni ate Esmeralda. Kaya inakay ko na agad siya pauwi. Habang pauwi ay palinga-linga si ate at panay ang lingon. Baka raw masundan kami ng aswang.
I told her that I didn't know what to mention, because I didn't even know what to do with me. Because I told her that I was kind of sad. No, I didn't know what to say. No, I didn't know what to say. I didn't know what to say. I didn't know what to say. I didn't know what to say. I didn't know what to say. I didn't know what to say. I didn't know what to say.
E minwestra pa niya sa akin yung itsura. May dugo raw sa bibig, naglalaway din tapos may pangil. At yung buhok daw, gulo-gulo. Basta pinakinggan ko na lang yung kwento niya na nakita niya raw. Pati pagkagat sa liig noong biktima ay pinakita niya rin sa akin. Nung gabing yun, hindi ko inaasahan ang isang balita. May kumatok sa amin. At nung buksan ko, ganun na lang ang gulat ko, Sir Nev. Yung babaeng sinasabihan ni ate na isang aswang. Tinanong ko agad kung anong kailangan niya. Ngumiti muna siya sa akin bago sumagot.
Sabi niya, gusto lang daw niyang ibigay kay Ate Esme yung chocolate na naiwan nito. It was so bad. It was so bad. It was so bad. It was so bad. It was so bad.
I didn't see it at Ate, it's not seen it. Maybe it's a bad thing. Maybe it's a bad thing. Maybe it's a bad thing. Maybe it's a bad thing. Maybe it's a bad thing. Maybe it's a bad thing. Maybe it's a bad thing. Maybe it's a bad thing. Maybe it's a bad thing. Maybe it's a bad thing. Maybe it's a bad thing. Maybe it's a bad thing. Maybe it's a bad thing. Maybe it's a bad thing. Maybe it's a bad thing. Maybe it's a bad thing. Maybe it's a bad thing.
I don't know that I'm going to say that I'm going to say that I'm going to say that I'm going to say that I'm going to say that I'm going to say that I'm going to say that I'm going to say that I'm going to say that I'm going to say that I'm going to say that I'm going to say that I'm going to say that I'm going to say that I'm going to say that I'm going to say that I'm going to say that Kitang-kita ko yung takot sa mga mata niya sa tuwing makikita yung babae na sinasabi niyang aswang. Nakita raw niya ito na nagbago ng anyo. Yun ang lagi niyang sinasabi. Hinayaan ko na lang Sir Nev, kasi kasunod ng paglaganap ng balita tungkol sa gumagalang aswang ay yung balita rin sa mga sindikato na nangingidnap sa lugar namin. So hindi ko talaga alam kung alin sa dalawa ang paniniwalaan ko. Pero meron lang isang nangyari sa lugar namin. May kapitbahay kami na bagong panganak, si Ate Julie. Madalas daw bumibisita doon yung babaeng pinaghihinalaan ni Ate Esme.
Habang karga ni Ate Julie yung sanggol na anak niya at kausap yung babae, e bigla na lang napaluhod at namilipit sa sakit. Tapos kahit nahihirapan ay gumapang palabas ng bahay nila Ate Julie. Sinubukan siyang tulungan ng mga nakakita, pero hinawi lang daw niya yung kamay ng mga tao at nagtatakbo na palayo. May isang sinabi si Ate Julie, para kilabutan kaming lahat na nakarinig. Nung napadapa daw yung babae at habang gumagapang palabas ng bahay, ay tinutubuan siya ng balahibo sa buong katawan.
At mula ng mangyari yon, ay hindi na nagpakita ulit yung babae. Dahil doon Sir Nev, ay naniwala na ako sa sinasabi ni Ate Esme. Malamang ay aswang nga yung bagong lipat sa lugar namin.