آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز • محیا حامدی

تهیه کننده و مجریان: میترا خلعتبری / اسکندر آبادیپخش شده از بخش فارسی دویچه وله در آلمانتاریخ انتشار پادکست: ۲۶ دی ۱۳۹۸copyright ©Deutsche Welleدر پادکست این هفته "آواهای کم شنیده از دیروز تا امروز" قطعه‌ای به نام "دنگ" با شعری از امیرحسین طالبی و آهنگسازی، تنظیم و صدای محیا حامدی را برایتان انتخاب کرده‌ایم. سازندگان این قطعه در مورد آن نوشته‌اند: این قطعه برای تمام عشق‌های تکه‌پاره شده در جنگ است.محیا حامدی متولد ۱۳۷۷ در تهران است. در دانشگاه تهران در رشته موسیقی – رشته نوزاندگی موسیقی جهانی ساز پیانو تحصیل کرده است و در این پادکست از این می‌گوید که چطور آواز خواندن زندگی‌اش را تغییر داده است.قطعه "دنگ" با گویش دزفولی خوانده شده است. شاعر آن، امیرحسین طالبی متولد دزفول است و با اینکه سال‌هاست در تهران زندگی می‌کند اما آنچنان تاثیرات "جنگ" در زادگاهش پررنگ بوده که این شعر را سروده و در همکاری با محیا حامدی آن را به قطعه‌ای تاثیرگذار تبدیل کرده است.ترجمه قطعه "دنگ" را در زیر بخوانید:منگ منگم، انگار سه تا مرد جنگی تو سرم می‌جنگنچشمام دو دو می‌زنن، واسه یه لحظه خواب قتل می‌کنخون داغی تو تنم جاری شده، جوش و خروشی می‌کنهکل شهر دور و برت از داغ دل کِل می‌کشهمثل بی کس‌ترین جاشوی دریا که غروبشرمش‌ رو زیر پا می‌ذاره و روی لِنجش می‌رقصهشورش تیر و تفنگ رو ول کردم که (هرچی می‌خواد) غوغا بکنهدنبال تو می‌دوم و غول جنگ پشت سرم ارابه می‌کشههر چی دریا، نخل و خرما، هرچی موج و قایقههم‌صدای من ضجه می‌زنن تا از رفتنت دست بکشیسرزمینم، لشکرم، تمام سپاهم قبضه‌تهقلب سربازهای جبهه بندِ لحظه نگاهتهعزیزم چشم دیدن هیج رنگرزی رو ندارمکه به بخت آدم‌ها رنگ نیلی می‌زنندیک دستم نی انبون و دست دیگه‌م کاسه آبه تا پشت سرت بریزماز پشت بوم برات ساز می‌زنم تا برگردی و نگاهم کنیای (درخت) کُنار قد بلندم، ای نُت همراه صِداممتنفرم که ببینم این بحران روی تو رو از نگاهم می‌دزدههر چی دریا، نخل و خرما، هرچی موج و قایقههم‌صدای من ضجه میزنن تا از رفتنت دست بکشیسرزمینم، لشکرم، تمام سپاهم قبضه‌تهقلب سربازهاي جبهه بندِ لحظه نگاهته