Aykırı Yaşamak- Şükrü Erbaş/ Birinci Şimdi- Özdemir Asaf/ Toz Duman- Çetin Tekindor/ Yedi Güzel Adam- Cahit Zarifoğlu/ İskender’i Ben Öldürmedim- Küçük İskender/

''...Sonra oturdum o mutfak masasına. Nasıl bu kadar kendimi kaybettiğimi düşündüm. Tek başımaydım, ama masa çok kalabalıktı...'' Geriye dönerek yanıtlıyoruz birbirimizi Bir destek aranır, Bir güç alırcasına Dönerek ikide bir anılar ülkesine... Bir ince eğimle siper edip bakışlarımıza, Saklamaya çalışıyoruz birbirimizden... Uzun uzun susuyoruz sözün kıyılarında Hangi kapıyı aralasak, bir uzaklık esiyor Hiçbir düşünceyi sonuna dek götüremiyoruz Çocuklukta büyüktüm Oyunlara girmedim. O bahçelerde kaldı oynanmamış oyunlar Bu değil sadece beni derinden üzen Kirleniyor su insana yaklaştıkça Bulanıyor gökyüzü, taş atınca bir kuşa Ve ben, sevinçten bile kendini esirgeyen Eğer imkan olsaydı, Bir çivi çakardım yelkovanın düştüğü yere Dursun diye zaman... Olacak şey değil ya, oluyor hayatta. Gün geçiyor, Gece doğuyor, Her yer toz duman... Bilmezler yalnız yaşamayanlar Nasıl korku verir sessizlik insana... İnsan nasıl konuşur kendisiyle, Nasıl koşar aynalara, Bir cana hasret, Bilmezler. Bir gün sapsarı kesildim Öyle bir tabiat vardı ki gövdemde İnsanları görmezdim bile Bir hava bulutu gibi geçerlerdi içimden Gidip dağlara, Kafa tutmak gelirdi İnsan sevmezse, dünya bir yaşama cezasından başka nedir ki? diyemedik.. İnsan bütün acılardan sadece bir sevgi sözüyle döner dünyaya, diyemedik.... Her şey bizden önce olmuşsa, Bize olacak bir yer, durum kalmıyor muydu? Bize ait tek kişilik bir iskemle, oda yok muydu bu dünyada? Gidecek yer bulamayınca, Dönüp, kendine sığınırmış insan... Kim korkmamıştır otururken kendi kalbinin perdelerinin önünde? Bir dua kalıbı içerisinde unutulmuş, Sessiz, nankör ölümlerle aşama kaydederken Erken büyümüş çocuklar... Ömür dediğin kahve telvesi. Garip, sır dolu şekilleri olan. Ancak ve ancak, sır saklayan, Ehil gözlerle okunan. Kalırsa bir soru kalır benden Yanıtı var mıdır bilmem? Denizine, Göğüne, Toprağına Uçanına, Kaçanına bu dünyanın, kalırsa bir soru kalır benden Ölüm gelir, gün akşama kavuşurken. Neyi ararım ben, neyi bulurum? Taştan taşa, Düşten düşe sekerek Enginleri aşar da, sığda boğulurum. Kendi cehenneminin ateşidir insan. Ben ki, Nefesli çalgılar sınıfından bir insan Kalırsa bir soru kalır benden Yanıtı var mıdır bilmem? Yazar elim, Söyler dilim içli bir türkü Kalırsa bir soru kalır benden...