Ayrılık Hikâyesi (İlk ve Son)/ Hiç- Ferman Karaçam

Üzeri tozlu raftan ayırdığım kitabın sayfalarını çevirirken, Karşımdaki karakterin beni görünce ''Seni bekliyordum.'' dediğini hissetmiş gibi olmayım ki, Her mısra, Her cümle beni iyice bağlıyordu En son, Ne zaman bir çiçeğe dokundun? Ne zaman kokusunu çektin? Tekdüze yollarda yürüyorum Gün ağarırken, Gün bazen aymıyor... Gülümsüyorum hüzünle karışık, Gün bana gülümsemiyor Sayfalar arasında yaşanılan tüm hayatlara ve zorluklara inat, Cümlelerin mürekkebi sanki ilk yazıldığı gün ki gibi halâ tazeydi Ve sanki elimi sürsem kanayacak gibiydi Bu hikâyede, hayatta hep derinden yaralar alan, ama yine de umudunu kaybetmeyen, yine de "bir gün "demeyi bırakmayan bir kahramanın hayatını anlatıyordu bu hikaye Yaşanılanlar.. Yaşatılanlanlar... Sanki göğsümün ortasında, sönmüş olan alev yeniden yanmaya çalışıyordu Sanki içimde buharlı bir tren vardı da, Yeniden kendi istasyonunu bulmak istermişcesine üzerinden hareket ediyordu İçimde ki bu hareketlilik, beni olduğum yerde tutunabildiğim bir yerden destek alma ihtiyacını zorlamıştı Artık nefes almakta zorluk çekiyordum yine göğsüm sıkışıyordu... Benim bütün dillerde yağmura tutulduğum doğrudur İnce ince ağladığım, sustuğum Yeri göğü kucağıma sığdırıp, taşıdığım doğrudur Tüm dünyanın öykülerini ezbere bildiğim, Yağmurdan yağma, buluttan doğma, Topraktan olma yanımı rüzgarlara verip, Hiç olduğum doğrudur... Beni hiç mi görmediniz? İşlemeli bir mendil Ve sırları yarı dökülmüş eski bir ayna gibi cebinizdeyim, Sustuğum kadar size döndüğüm, Ve bugün bütün dillerde yağmura tutulduğum doğrudur İnce ince ağladığım, sustuğum doğrudur "Ben yaşama hazırım" diyemem İnsan neyi arzular? Sonsuz, sürekli mutluluk ve haz dolu bir yaşamı mı? İnsanı yağmurda unutmuşlar, Çürüyor... Benim kitaplarım hiç olmayacak artık Ben bir türlü buradan olamadım Ne var ki, Kendim için kovalamıyorum kendimi Belki o kahramanı kovalıyorumdur ben de Hayatta hep derinden yaralar alan, ama yine de umudunu kaybetmeyen, yine de "bir gün "demeyi bırakmayan bir kahraman Belki ben de öyleyim de, bunu kendime itiraf edemiyorum