Baba Olmak- Cesare Pavese

Denizin önünde yalnız adam Bekler durur akşamı, bekler durur sabahı. Orda çocuklar oynuyor, Ama bu adam isterdi ki, bu adam Onun da bir çocuğu olsun ve seyretsin onları oynarken. Bu ıslak kumsalda Dağlara ve taşlara takılarak sürünür güneş. Çıkar dışarı adam bulanık güneşte, yürür deniz boyunca. Vurup kıyıya artık yatışmayan köpüklere bakmaz bile… Bu saatte, ılıklığında yatağın, Uykudadır hâlâ çocuklar. Geceleyin sonra, dağılıp gidince deniz yıldızlar altındaki koca boşluk dinlenir. Kızıllaşmış evlerde çocukların Başları düşer uykudan, bazısı da ağlar. Beklemekten yorgun adam yıldızlara kaldırır gözlerini, Ama onlar duymazlar ki Kimse dinlemiyor onu...