Bağımlı Şiir- Ali Cengizkan

Bütün gün kırlarında dolaştım yurdumun Oynak tepelerinde, ayartıcı ovalarında. Bütün gün kırlarında dolaştım senin Bir avuç toprak arayarak, boş, serin Oysa ne kadar anlamsız, tarihsiz bir toprak Tarihsiz bir ev, tarihsiz bir insan aramak, Bazı şairlerden sonra geçti artık Geçti artık bazı şeyleri anlatamamak İşte bir sürü bitki, adını bilmediğim Kuzukulağı, devedikeni, ısırganlar yanında Sarı ve kızıl açan, görmediğim İnce gövde, narin yaprak, al dudak Kim bilir hangi derde deva? Bütün gün kırlarında dolaştım senin Yaşamak bir yanımda aldı başını gitti Bir yanımda besleyici ve yabanıl otlar Bir yerlere bağladılar beni, adlarını bilmesem de Bir yerlerde, biliyorum Akşam tütün dumanlarıyla inerdi soframıza Ve biz, o çocuğu görürdük aramızda: Nedir bağımsızlık, bağımlı olmak mı? Bir kuşun gülüşüne, bir kızın kanadına? Hazırlop bir ömür... Ben, yokum buna. Doğrudur, bir süre şöyle söylenebilir: Bağımlılıklardır bağımsızlığı oluşturan. Oysa küçük şeylerdir büyükleri yaratan. Hem kim bilebilir küçük yanlışları büyümeden? Bir mesleğin seçimi elleri kansız bir katil yaratabilir, Bir yaşamın seçimidir, derim ben. Bir kızın seçimi, Bir oğulun seçimidir bir bakıma. Bir süre bunlar söylenebilir, doğrudur Ama hangi bağlamda? Seni astılar mı ölürsün, o yakılsa da kalır. Seni övseler, şımarırsın, o kendini korur. Seni sevseler, büyürsün, tek ayrıcalığın burada. Bağımlıdır şiir de, evet; insana. Denizi düşün; bir oluşumdur, devinir. Bir bütündür, ama parçalanır dalgalandığında Yine de kuruduğu görülmemiştir ırmaklar gibi Bir süreçtir, suyun tarihiyle Bir halktır, Bir düşünce, suyun tarihiyle eşanlamlı. Yani küçük şeylerle gelindi bugüne. Küçük bankalarla, küçük tahvillerle Küçük gayrimenkullerle gelindi bugüne. Küçük adamlar, küçük mülkler büyüdü birdenbire Ve, küçüldü ülke... Bu böyle bilinmeli Şimdinin bilinmesi yetmez Onu geleceğe yetiştirmeli: Küçük bağımlılıklarla gidilecek bağımsızlığa Ve haykırıyorum işte: Yaşasın Ülke! Nedir bağımlılık? İşte bir söz İşte bir urgan sıkıyor boğazımı.