Bahar Sarhoşluğu- Cahit Sıtkı Tarancı/ Vatan Destanı- Halit Fahri Ozansoy

İlk sevgilimin gülüşüne benzer, Bir Nisan havası değil mi esen? Zincirlere, kelepçelere inat, Kanatlarımı açmak zamanıdır; Allahaısmarladık kaldırımlar. Giyenler düşünsün dar elbiseyi; Ölçülü sözü, hesaplı adımı Ben kurtuldum kafeste kuş olmaktan; Saltanat sürer gibi uçuyorum, Hayranım bu şehrin bacalarına. İrili ufaklı, hep bir ağızdan, Nasıl derinden gökyüzüne doğru bir türkü söylüyorlar, öyle sessiz! Dumanı daim olsun güzel baca! Yuvası saçakta kalan kırlangıç, Yuvası dallara emanet serçe, Derken camiiler üstünde güvercin, Minareler katında geçiyorum, Gökyüzü, mahallesi İstanbul`un. Süt beyaz bir martıyım açıklarda.. Gemilere ben yol gösteriyorum, Buğday ve ilaç yüklü gemilere. Bir kanat vuruşta bulutlardayım; Hep böyle bulutlar içinde başın, Her dalın bir yay ki zümrüt okundan, Bir yandan hep böyle taştın, köpürdün, Şimdi gene tunçtan kalkan gibisin. Cennette bir yeşil meydan gibisin. Yeni bir ay ördün al bayrağına, Ezelden susamış ceylan gibisin. Bir süzülüşte vatanım dalgalar!