Bahçıvan I- Rabindranath Tagore

Huzursuzum. Uzak uzak şeylerin susuzluğu var bende. Ruhum loş uzakların eteğinden tutmak iştiyakıyla çırpınıyor. Ey büyük Öte, ey flütünün tiz çağırışları. Uçacak kanatlarım olmadığını ve burada, bu noktada ebediyen kalmağa Mecbur bulunduğumu unutuyorum. Uyanık ve istekliyim. Garip bir ülkede, bir yabancıyım... Sesin, nefesin bana imkansız ümidi fısıldayarak ulaşıyor. Dilin, kalbime, tıpkı kendisi gibi aşinadır. Ey Öte’yi arayan, ey flütünün tiz çağırışları. Yolu bilmediğimi ve kanatlı atım olmadığını unutuyor, ebediyen unutuyorum. Tedirginim. Kalbimin içinde bir gezginim. Uzayan saatlerin güneşli sisinde, semanın mavilikleri içinde, Hayalin, en engin şekiller alır. Ey en uzak son, ey flütünün tiz çağırışları. Yalnız başına oturduğum evin her tarafındaki kapılarının Kapalı olduğunu unutuyor, ebediyen unutuyorum.