Balçığın Bileşimi- Cahit Koytak

İnsan ne taştan, ne tahtadan, ne ottan, Ne buluttan yaratılmıştır; İnsan kelimelerden yaratılmıştır; Seslerden, susmalardan, imalardan: Konuşmaktan, konuşmaktan, konuşmaktan… İnsan gülmekten, ağlamaktan, Sabah akşam hem kendine, hem Tanrı’ya sebepli, sebepsiz yakınmaktan, Mızırdanıp durmaktan yaratılmıştır. Korkulardan, kuşkulardan, kuruntulardan; biraz umuttan, biraz tutkudan, bolca rüyadan, onmayan, uslanmayan meraktan, azıcık akıl, azıcık fikir, azıcık izan ve çokça duygudan yaratılmıştır; Bir çuval bilgiden, bir atım bilgelikten, İnsan işte bunlardan, bunlardan yapılmıştır Ve kendini aldatmaktan sürekli kendini kaybedip, kaybedip, bir daha, bir daha ve bir başkası olarak keşfetmekten çok defa… Ama insan, bu uyurgezer göktaşı, bu yeraltı ırmağı, bu, kabukların, katmanların altında akan… Kendini bilmekten yaratılmıştır, aynı zamanda, kendini bilmekten ve kendisi olmaktan bin bir kılık, bin bir oyun, bin bir rüya içinde… bir tutam adanmadan, bir ölçek düşünmeye ve sevmeye cesaretten ve bildiğimiz, kara buğday unundan yani; sevgiden, sevgiden, Şu, suda eriyen taştan, su gibi şeylerin ve tenlerin künhüne sızan ve girdiği kalbin şeklini alan… Bir de, tanımlanabilen ve tanımlanamayan acıdan... Suda eriyen ve erimeyen kederden ve ezinçten. Ve bütün bunları, bunları bilmenin, bunlarla var olmanın verdiği ağır baş dönmesinden yaratılmıştır insan... Büyük ve içkin sarhoşluktan, büyük ve aşkın uyanıklıktan… Otuydu, köküydü, çiçeğiydi, varlığın bin bir çeşidi vardır. Bunlar var olduğu için de balçığın tadı acı, rengi esmer, tavrı lüzucetlidir. lüzucet: Yapışkanlık, yapışkan olma durumu. Yapışıp uzayan şeyin durumu.