Bazen Kalbim Kinle Doluyor- Pargalı İbrahim Paşa/ Ey Dipsiz Zindan!- Kanuni Sultan Süleyman

Bazen kalbim kinle doluyor, acı ve öfkeyle. Öfkemin tadı ağzıma geliyor. İçime beyaza düşen bir leke gibi şüphe düşüyor. Kendimi hatırlamaya çalışıyorum. Hatırlamak, gizli bir ibadet benim için. İdrak et! Unutma, tevazu içinde ol. Nefsine üstünlük verme. Kibre düşme. Vücudun, fikrin zikrin ona ait, sahibi sanma. Hakkın nimetlerini kendinin, kendinden olanları yegane sanma. Nefsini öldür! Yoksa o seni öldürür. Kibrini yen! Her firavunun musası, her şerrin bir nuru vardır. Hatırla! Vücuda geldiğin hali ve gideceğin son mertebeyi unutma. Vicdanın senin kıblendir. Kaybetme! Her siyahın içinde beyaz, her beyazın içinde siyah var. Her insanın içinde karanlık ve aydınlık. Hepimizin içinde melek ve şeytan ve dahi cennet ve cehennem. Hangisini tercih edersen o kazanır, hangisine yüz çevirirsen o kaybeder... Ey dipsiz zindan! Ey herkesten köşe bucak kaçırdığım ruhumun öbür yanı! Güneşin bir daha doğmayacağını sandığım zifiri gecelerde beni rahat yatağımda uykusuz bırakan, nice düşmanlardan, cenk meydanlarında ırmaklar gibi akan kandan, ayıboğan yiğitlerden, bir damlasıyla en kudretli adamı deviren zehirlerden, Tebriz'li ustaların ellerinden çıkma, bir saç telini ikiye ayırabilecek keskinlikteki kılıçlardan daha korkutan şey! Ey benim karanlığım! Ey içimdeki şeytan, ey kötülük! Seninle her gece hesaplaşıyorum. Ne sen galip gelebildin ne de aydınlığı mağlup ettin... İyi veyahut kötü bütün hakikatler aslana benzer. Onlara dokununca alemi birbirlerine katarlar. Hakikat, kıyısı, dibi bulunmayan büyük bir deryadır. O deryanın suyu ise baştan başa ateştir. Dalgası da inci. Ey can! Bu hakikat ateş yağmurudur. Bir damlası yüzünden yeryüzü harabeye döner. Bir damlanın meydana getirdiği tufanda aynı gemiye biner. Niceleri de boğulur gider. Orada nice kuvvetli, kükremiş aslanlar, ceylanlar şekline girmiş, gizlenmişlerdir. Aslında insanın aradığı her şekil, her suret, düşünceden meydana gelir. Gönle, gamdan bir peygamber gelince, ötelerden Cebrail göllere iner. Gecenin gizlediği hakikat nedir? Bu tepeden tırnağa kana bulanmış gök kubbeden yağan nedir? Kendi ciğerinden akan kan mıdır? Peki kader nedir? O kanı durdurmak mı, yoksa o kanda boğulmak mı?