ابدیت و یک روز - شماره صد و سی و دو - درد‌‌ها و غم‌های مهاجران افغانستانی در فیلم‌های «تارهای ممنوعه» و «خانه» به روایت افسانه سالاری

این روزها با تظاهرات و اعتراضات متعدد به قتل «جرج فلوید» در آمریکا و چند کشور دیگر و انتشار نتایج یک نظرسنجی در روزنامه «شرق» که درش ۴۳ درصد شرکت‌کنندگان از ممنوعیت حضور مهاجران افغانستانی در تهران حمایت کرده بودند، زخم کهنه و ناسور و درمان‌نشده نژادپرستی و بیگانه‌هراسی دوباره سر باز کرده است.در سال‌های گذشته برخی از فیلمسازان در آثارشان به موضوع و مصائب افغانستانی‌های مهاجر در ایران پرداخته‌اند. یکی از این فیلم‌ها با نام «خانه» به کارگردانی خانم «افسانه سالاری» به تازگی در جشنواره «ویزیون دو ریل» برنده تقدیر ویژه هیئت داوران در بخش فیلم‌های بلند قرار گرفت. کارگردانی این فیلم و همچنین تهیه‌کنندگی فیلم دیگری درباره مشکلات مهاجران افغانستانی در ایران با نام «تارهای ممنوعه» (به کارگردانی «حسن نوری») بهانه مناسبی بود تا با ایشان درباره این دو فیلم مستند و تجربه ایشان به هنگام ساخت آنها به گفت‌وگو بنشینیم.▫️تدوین پادکست: محمد شکیبا▪️قطعات موسیقی‌ به کار رفته در این پادکست:‏۱. «رقص گدایی» از ساخته‌های گروه «کلزماتیکس» و برگرفته شده از آلبوم ‏موسیقی «جن‌زده‌‏»‏۲. بخش‌های از گفت‌وگوهای فیلم خانه با همراهی موسیقی متن این فیلم ساخته «شیدا شهابی»۳. بخش‌هایی از گفت‌وگوهای فیلم تارهای ممنوعه با همراهی موسیقی این فیلم ساخته «افشین عزیزی»https://t.me/EternityAndADay/752