Bedrettin İçin Gözyaşı Yerine Bir Sonnet- Ömer Faruk Toprak/ Bir Ki Deneme- Erol Göka

Biraz temmuz sıcağından al, Saat sekiz kırk beş Bu siyah zeytin az tuzlu, ondan da tat Rıhtıma vuran şu mavi denizi gözlerinde yaşat Görmüyorsun...Kır çiçekleri atıyor sana güneş Ekmekler daha fırında, az sonra ellerin yanacak Gökyüzünden biraz temmuz kırmızısı al, vaktim çok az Güpegündüz zifiri karanlık gidiyor tren Sırtüstü seyrettiğin pencereler... Saat dokuz buçuk Ufukta bakır renkli bulutlar, Bu saatte bütün umutsuzlara yaklaşmalıyım Ellerimle silmeliyim gözyaşlarını Onlara barıştan, savaştan söz açamam Her şeyden önce çünkü, yaşamak Uzun zaman sonra gün ışığına çıkmışım Anıların kıyısında yürümüşüz Bir ateşböceği ile bir an aydınlanan, Korkmayan, yüzünü hatırlıyorum. Kusura vardım, benimdir dedim bu eski söz Kime açıldıysa kapılar, Kapananı benim dedim Beni bir avuntudan oldurmuşlar De ki, bir sıkıntının içini oymuşlar Denizleri sulardım tozmasın diye deniz Sporu çok severdim, Çiçeğe yem vermeyi Kuşlara binerdim ve kaçardım basından Bak, buraya yazıyorum diye milyar kelimeyi, Ziyan eden de bendim, hem de hiç sıkılmadan. Güzeldim de galiba, bunu nasıl söylesem: Tanrım eline sağlık, dünya çok güzel olmuş Keşke biraz ölmesem Böyle böyle sezdim, Yapraklar geçiyor bir çocuk dalgınlığından Yerinde dursun su dalgınlığı....Ben kendimi yaprağa sunacağım Nasılsa geri dönecek kuruttuğum söz... Bir çiçeğin açışını andıracağım Gecenin getirdiği ne varsa, ona inanacağım Hem inanmak, çocuksu yanımızdan gelir Bilmiyoruz mevsim gerçekten bahar mı, Alır mı atıldığımız boşluklardan bizi yeni bir rüzgar? Bilmiyoruz ayağa kalkar mıyız bir daha, yüreğimizi çıkarıp ortaya koyacak kadar Yeniden kanımız deli deli akar mı Öper mi şiirleri şarkılar? Akşamları getirdiğim yorgunluk beni anlatmıyor... Çiçekler büyük bir yokluğa bakıyor Gitsem gitsem, bir solgunluğa gidiyorum Yüzümde kelebekler ölüyor.