Ben Bir Erken Akşam- Yılmaz Odabaşı

Ben mızrabı kırık bağlama, Ben bir erken akşam, bir telaşlı kasaba; Savurdum yüreğimi erken göçen kuşlara… Ben geride kimsesi kendi kalmış. Bir yalnız bulut, terk edilmiş ufukta Islıkla, türküler söyledim zifiri sokaklara… Ben okyanuslarda yalnız bir taka Hep özlettim kendimi kıyılara, Hep özettim ünlemlere, hep özet sorulara… Yaslanıp bir gülün kokusuna, dağıttım ömrümü incinmiş notalara, dağıttım gençliğimi terli ayrılıklara… Ben mızrabı kırık bağlama, Ben bir erken akşam, bir telaşlı kasaba; Savurdum yüreğimi erken göçen kuşlara. Daha bakıp durmaktayım göklerde kanatlara... Ey hayat! Sen şavkı sularda bir dolunaysın Yaşam bir ıstaka, gelir vurur ömrünün çoşkusuna Hani tutulur dilin, konuşamazsın Tırmandıkça yücelir dağlar Sen mağlupsun, Sen ıssız Ve kalbinde kuşlar Eloğlu sevdalardan dem tutar Aşk, büyütür yıldızlardan Seninse düşlerin yasak, konuşamazsın Hala çok özlersin onu, ağlayamazsın Yolunda köprüler çürür, Sesin, sessizlik sanki bir uğultuda Ey hayat! Sen şavkı sularda bir dolunaysın Aslında hiç olmadım ben bu oyunda Ömrüm beni yok saysın