Ben Bu Adam Gibi Olmıycam | Fikirperest Dergi 24. Sayı | Zafer Parlak

Babası memurdu. Yedi çocuklu köylü bir ailenin güç bela memur olabilen, memur olduğu için de yatalak babasına maddi olarak bakma görevi en çok ona düşen, kendinden küçük dört kardeşinin okutulması ve evlendirilmesiyle ilgili sorumluluk ve masrafları üstlenen, maaşının üçte birini ev kirasına, üçte birini ana babası ve kardeşlerine ayıran, kalan maaşıyla da eşini ve iki çocuğunu geçindirmeye çalışan bir memurdu.Tayin oldukları küçük Anadolu şehrinde ev kirası düşük olduğu için oturulabilecek en fakir semtte oturuyorlardı. Ona, babasının mesai arkadaşları daha hali vakti yerinde gibi gelirdi. Ama bilirdi ki mahalledeki arkadaşlarının aileleriyle kıyaslandığında kendileri zengin bile sayılırlardı. Nereden mi biliyordu? Çünkü o kenar mahalle okulunda iskarpin giyebilen tek çocuk oydu. Arkadaşları alay ederlerdi onunla, “Zengin çocuğu” diye. Kıskançlıktan olsa gerek, neredeyse tamamı kara lastik pabuç giyen çocuklar onun ayakkabısına basarlar ve “Zengin çocuğu” diye kızdırırlardı. Bilmezlerdi neden iskarpin giydiğini. Oysa bazen çarıkla bazen de yalınayak büyüyen babasının ahdi vardı evlatlarına iskarpin giydirmek için... Okumak için: https://fikirperestdergi.com/ İnstagram: @fikirperestdergi YouTube kanalımızı ziyaret etmeyi unutmayın… Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...