''Ben olsam utanırdım biliyor musun? Ben olsam yemin olsun utanırdım. Senin ettiğini ben etseydim, Ve kafamı koyduğum yastık başımı ağrıtmasaydı, yastıktan bile utanırdım.''

Çok sevmenin sevgisizliğine uğradım ben Feda ettim her şeyi bağlanmak korkusu uğruna Kalırsan sel basar yataklarımı Gidersen uçurum çiçekleri açar kalbimde Susuyorum, Ölülerim uyuyor kalbimde Geçsin istiyorum zaman Mümkün olduğunda hızlı Her şey olacağına varsın Ben de öleceksem eğer, Bu belirsizlik artık bitsin Ben de öleceğime varayım Çöl geçer Çöl durur Çöl yaratılır yeniden Çok uzaklarda değil İçimizin iklimi kuma bakar Suları çekilen kumlara bakar Anlarsın sen de Uzun bir susmadır başkasındaki ölüm Aniden olmadı Birikti Yavaş yavaş doldu Taştı sonunda Ben olsam utanırdım biliyor musun? Ben olsam yemin olsun utanırdım Senin ettiğini ben etseydim, Ve kafamı koyduğum yastık başımı ağrıtmasaydı, Yastıktan bile utanırdım Sen hiç mi? Cevabı ömür süren bir soru bıraktım sana Çünkü senin ayıklanmamış duyguların avucunda Benimse kalbim rehin bir cellat mezadında Tedirginim aslında Seni unutuyor olmak, Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen, Yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni Gel diye beklemiyorum artık Hatta istemiyorum gelmeni Ara sıra aklıma geliyorsun Bana ne diyorum Benim derdim yeter bana Alıştım mı yokluğuna? Vaz mı geçiyorum varlığından? Tedirginim aslında Ya başkasını seversem? İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem Kendi kopardığım çığın altında kalıyorum Şimdi kalıntılarımın arasında başka biriymiş gibi dolaşıyorum Çünkü bilmiyorum hala bazı şeylerin gerçek yerini Çünkü hatırlayınca, Başımın içinden geçiyormuş gibi olan şeyler, genellikle göğsümle boğazım arasında bir yeri acıtıyor Yumru diyorlar Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim Sana baktığım gibi baktım ağaçlara, Çimene; Ağaç, Bana senin baktığın gibi değil Ağaç, bana ağaç gibi, Çimen, bana çimen gibi baktı Eskisi gibi değil burası sensiz Sen kırıldığın yerden bir kapı araladın bana Bir kapı İttirsem ardına dek açılacak Ama ikimizi birden sığdıramam odana Bana zor Sana yazık Ben düşünmeye başlayınca seni, İnan ki, dağlar, taşlar, İnan ki, bulutlar, İnan ki, yağmur kar ve toprakla Onlar da benimle birlikte Ve onlar da benim kadar seni düşünürler Bu sözleri söyledim sana Ama daha o gün anlamalıydım Benim bir kalmışlığım, durmuşluğum vardır zaten Bir taş nasıl ağrır bir katılıkta? Bu dünyada isteyip alamamak nedir? Benden anlayın Hep böyle kaldım dünyanın karşısında Durmadan duran... Eskisi Kadar Özlemiyorum Seni- Özdemir Asaf/ Sevgi Duvarı- Can Yücel/ Soğuk Kazı- Birhan Keskin