Beni sevmezsen, sevilemem...Seni sevmezsem, sevemem...

Bir acının izini sürdüm durmadan-aydınlık bir gelecek adına Geçmişte kalanı kitaplardan aldım Yaşadığımı koydum üstüne Hayatı bir yoğun acıda kavradım Seni acılardan uzak tutmak isterdim. Uyudum, uyandım, hep seni düşündüm Yalnız seni Ruhumdaki düğümler fazlasıyla sıkı Kimsenin onları çözecek kadar ince tırnakları yok Bense, Çoktan vazgeçtim tırnaklarımı uzatmaktan Kendimi bilmeyi bıraktım Yanıtı olmayan bir soru olarak geldim dünyaya Bu tepetaklak olmuş dünya, ne zaman biraz olsun düzelecek? Birini tanımak böylesine güç gerektirirken, Tanımamak nasıl bir güç gerektiriyordur kim bilir... Ağlayamamak da, uyuyamamak gibi bir insani talihsizlik... Çünkü sevindiğim anda, Sen üzülürsün Sonbahar uğultusunu hiç duymamışsın ki İçinden bir gemi kalkıp gitmemiş hiç Mesela ailenin değerini biliyor musun? Ya da annenin yemeklerini seviyor musun? Baban ardı ardına on beş kere hapşırdı mı hiç? Bu adam ne diyor böyle diyebilirsin Aslında yapman gereken, kendine birkaç soru sormak. Ne demek biliyor musun bir insanı sevmek? Birden dünyada kötü insan kalmıyor... Sahip oldukların mı sana yetmiyor, sen mi doymuyorsun ? Birbirimizi anlamamak için uğraştığımız doğru mu? Ölüme üzülür müsün? Ve gerçek olan ne? Biz neyin peşindeyiz? Bazen kafa karışır. İçinden çıkamazsın. Bazen öyle zamanlar yaşanır... Tam sevinecekken, çıkıverir bir yerden Tam güneşe kavuşacakken, kara bulutlar kaplar göğü Yağmur beklerken, Çöle döner sulak vadiler Birazcık gülsen, sen misin gülen? Yetişir hemen hüzün Sonra felaket çıktığı deliğe girer Bulutlar dağılır Çöller yeşerir Yaşamak...Aşağı yukarı böyle bir şeydir Budur işte dünya Beklediğin kadar zor Kavuştuğun kadar anlamlı Biraz karmaşık ve biraz ümit dolu. Gerekliyiz birbirimize Yalnız karanfiller aşkına değil, Yalnız, balı aramak için değil Ellerimiz gerek bize... Yıkamak için, Ateş yakmak için... Mesela, Bu akşam senin için bir sürü fedakarlık yapabilirim Şimdi istesen benden, son sigaramı bile veririm Şimdi mesela son sürat giden bir trene yetişemesek bile, binmeye niyet edebiliriz Niyet etsem, Uyandığımda belki seni yanı başımda görebilirim Biliyorsun ya, Bana verdiğin mutluluğu paylaşacak kimsem yok Susarak yaşamak zorundayım seni Aşk acı sevmeye benziyor Yakıyor, biliyorsun... Ama yine de gidip âşık oluyorsun! Giderek büyüyorsun Ve artık daha fazlasını hak ettiğini biliyorsun. Tekrar söylüyorum Öğretmezsen öğrenemem Tekrar söylüyorum, Bir son var Son defanın bile sonu, Yalvarmanın son seferi, Sevmenin son seferi, Rol yapmayı bilmemeyi bilmenin Söylemenin son seferinin bile bir sonu var Beni sevmezsen, sevilemem Seni sevmezsem, sevemem Seni en güzel ben severim. Hem de bu korkak kalbime rağmen Yüzüm İçime Dönük- Şükrü Erbaş/ Aysel Git Başımdan- Atilla İlhan/ Soğuk Kahve- Ahmet Batman/ Yarınlar Güzel Olmak Zorunda- Murat Ali Ersan/ Yankının Kemikleri- Samuel Beckett