Beş Kuruşa Aşk Şarkıları- Ahmet Oktay

Bir yalnızlık büyütürdüm saksıda Kalandı çok eski günlerden Bir bana yetsin, hıncımı arttırsın Aşkımı pekiştirsin diye sevince. Günüydü, gelip durdu hüznümün önünde Gidilmemiş bir saklı deniz sandım. Kıpırdamazdı yapraklar geceyle Tüketirdi çiçeği, kuşu sevdiremeyen konyak Bana neydi gülmeler, şarkılar Otobüs durakları, alandaki kalabalık Geldi durdu, alana merhaba dedim. Bir göz bozgundur yerine göre Vururdu pencereme rüzgâr, Ben hep öyle bir gözdüm Çığlığını kendine saklayan. Düş kurmazdım, beklemezdim şurda burda, Çiçek demetleri, bisikletler geçmezdi Apansız geliverdi sokağıma. Hıncım bana kalsın gayrı sen yalnızlığımı götür. Bana çay demlemeyi öğret elimi yüzümü yıkamayı, ağzıma rakı koydurma. Hıncım bana kalsın diyorum Çünkü ben bu kenti kendimde büyüttüm Çünkü yapılarının taşında onulmazlığım Çünkü şarkılar kanımın bedeli. En sevdiğim kelimeler gibisin örneğin öfke gibi hani bir zamanlar dağda ve sokakta açan. Örneğin umut gibi günde, gecede yitip durduğumuz zeytin dalını dal eden. Örneğin aşk gibi denizlerin üzerinde yürüten. Örneğin kavga gibi yüreğimi sıkı, saçlarımı kara tutan kayaları yumuşatan kavga gibi. Denizler benim kadar kıpırdayamaz Bak şimdi parklardayım Bir çocuğun menevişli gözlerinde. Hüzünleri bırakmanın günü Günü çığlığı olmak dünyanın, Hüznümü iki kat ediyor ama Gecede alnıma dayalı alnın.