Beyaz, İpek Gibi Yağdı Kar- Ataol Behramoğlu

Beyaz, ipek gibi yağdı kar Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak Şarkılar çaldı odalarda Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm Düşmanlarımız dışında Düşmanlarımız çünkü, sevgiyi yok ettikleri için düşmanımız oldular Beyaz, ipek gibi yağdı kar Bir kız kardan hafif yüreğiyle geçip gitti güvercinleri anımsatarak Uzaktaki şehir Uykuya dalmıştır şimdi. Nefis bir şarkı Söylüyor yandaki odadaki kız Bir Rus Halk şarkısı. Ve şimdi, koroyla Başladılar düşünüyordur Karanlıkta, Sanırım Bir saatten sonra, hapishanede Dışardan söndürüyorlar ışıkları Beyaz ipek gibi yağdı kar Bir, kız kelebek adımlarıyla, geçip gitti karın üzerinden İnsanlar, kendi şarkılarını, kendi hayallerini taşıyorlar Çağdaş şarkılar gerekli onlara Hem hayatlarının derinliklerinden söz eden, Gerçekleştirilmiş, Gerçekleştirilmemiş duygularından, Hem, kavgayı ateşleyen, somut, Anlaşılır, Akıllı şarkılar. Beyaz, ipek gibi yağdı kar acılarla dolu bu dünyaya İnsafsızlık, Vahşet Hala güçlü Ve hala iktidarda. İnsanlar, ölüyorlar Gepgenç, sımsıcak Ölüyorlar Sanki, ölmüyorlarmış gibi Bir yandan sürüp gidiyor hayat; Beyaz, ipek gibi yağdı kar Yağdı kirpiklerine bir kızın Yağdı mavi bir nehre, Saçlarıma yağdı, Otobüslere, Ağaçlara, Evlere, İçimden okşadım onu, Yanımdan geçen kızın, herhangi bir kız Hayalleri olan İstedim ki, daha güzel olsun şu dünya İstedim ki, Beyaz, ipek gibi yağan karın altında Bitsin artık, bu sürüp giden alçaklıklar Bir bebek, ölüm tehdidi altında yaşamasın Beşiğinde. Ve paramparça olmasın, sımsıcak Capcanlı yaşayıp giderken insanlar. Bırakın, beyaz ipek gibi yağan karın altında hayallerimiz olsun. Yaşayalım, Özgür Güzel Düşünceli. Anlatalım düşündüklerimizi birbirimize. Sevinç egemen olsun her yerde Beyaz, ipek gibi yağdı kar. Yağsın. Dünya daha güzel olacak İnanıyorum buna. Bir insan kalbinin güzelliğine, Çocukluğuna, Sonsuz cesaretine, olanaklılığına İnandığım kadar.