Beyaz Kağıt- Yorgos Seferis

Ne idiysen onu yansıtan amansız bir ayna şu beyaz kağıt. Senin sesinle konuşur, senin gerçek sesinle beğendiğinle değil; senin eserindir, Yeniden ele geçirebilirsin belki- başladığın yere fırlatan bu kayıtsız nesneye tutunabilirsen eğer. Bunca yer gezdin; aylar, güneşler gördün ölülere, dirilere dokundun ama bir hiç olacak bütün bu duydukların-sen bu boşluğa güvenmedikçe. Yitirdiğini sandığın şeyleri bulacaksın belki orada: gençliğin filizlenişini, yaşlılığın çöküşünü. Hayatın sen ne verdiysen odur bu boşluk sen ne verdiysen odur bu beyaz kağıt.