Bhagavad Gita - Meditasyon Üzerine / 5 / "Meditasyon: Olan ve olmalı arasındaki boşluğu kapatmak"

Bhagavad Gita kitabının 6. bölümünde konuştuğumuz 10., 11., 12., 13. ve 14. mısra işte böyleydi: Bedeni ve zihni gevşek, arzu ve mülkiyetten azade, sessiz bir yere tek başına çekilerek meditasyon uygulayabilen kişi sürekli olarak zihnini (meditasyon nesnesi ile) tek, bir tutabilendir. (10) Yumuşak bir kumaştan, deriden ve kuşa otlarından (ters sıralama ile) kendine bir oturak (asana) hazırlayarak, temiz bir yerde ne çok yüksek ne çok alçak, sabit bir şekilde otursun… Zihnini tek noktaya odaklı bir hale getirsin (meditasyon nesnesi içerisine zihin emilsin, çekilsin). Duyuları ve zihni üzerinde kontrol sahibi olmuş kişi zihnin arınması, saflaşması için meditasyon uygulasın. (11-12) Kendini hiç hareketsiz, sabit bir şekilde tutan, bedeni, başı ve boynunu tek bir çizgide koruyan, (sanki) burun ucuna bakarmışçasına gözlerini konumlandıran ve başka bir yöne bakmayan… zihni sakinleşmiş, korkudan azade, bir brahmaçari hayatına kendini adamış bir meditasyon uygulayıcısı Ben’i düşünerek otursun, tek amacı olarak Ben’i bilsin ve zihni tüm her şeyden geri çeksin. (13-14)