Bir Seyir Defteri/Divan-ı Kebir- Mevlana

Bedenin sağlam olsun, ay yüzlü güzel, Gölgen başımızdan eksik olmasın! Gül bahçesine benzeyen yüzün...O gönül otlağımız, ovamızın yeşilliği nasılsa hep öyle kalsın, Hep öyle taze, yeşil. Bizim canımıza gelsin Senin canında bir can vardır. Sen o canı ara! Senin teninin dağında çok kıymetli bir inci bulunmaktadır. Sen o incinin madenini ara! Ey Hak yolunda yürüyüp giden sufi! Eğer arayabiliyorsan, onu sen kendinde ara, Kendinden dışarda arama! “Yüz’de ısrar etme, doksan da olur İnsan dediğinde, noksan da olur Sakın büyüklenme, elde neler var? Bir ben varım deme, yoksan da olur Hatasız dost arayan dosttan da olur. …Sen iki parmağının ucunu götür de iki gözüne koy. Dünyadan bir şey görebilir misin? İnsaf et de söyle. İşte sen, gözünü kapadığın için bu dünyayı görmesen de, bu dünya yok değildir. Dünyayı görmemek ayıbı, hakikati göstermemek kabahati, ancak uğursuz nefsin parmağına aittir. Sen aklını başına al da, önce gözlerinden parmaklarını çek, ondan sonra dilediğine bak, gör. İnsan, gözden ibarettir. Geri kalan deridir, ceseddir. “Şükret, mağrur olma, ululanma, kulak ver, kendini hiç önemseme” “Kim güzelliği mezada çıkarırsa, ona yüzlerce kötü kaza yüz gösterir. Düşmanların kem gözleri, kin ve öfkeleri, hasetleri, kovanlardan su boşalır gibi başına boşalır.” Deniz gibi mal kazan, fakat sen üzerinde gemi ol. Ancak fikirdir varlığın, gerisi et ve kemiktir bir yığın. İnsanların başkalarına duyduğu hiddet, kibirden ve kendilerini başkalarından üstün görmekten ileri gelir. Kibri ve kendini beğenmeyi bırak; gönlünü temizle de, yere göğe sığmayan o Yüce Allah’a gönlünde yer ver! İnsan bir hiçten ibarettir. Tek başına acılara dayanamaz tek kalınca. Hepimiz bir araya gelince, insan olurmuşuz; haydi tekrar bir araya gelelim de insan olalım! Aslında insan da bir vasıtadır; haydi gidelim, o uçsuz bucaksız vahdet denizinin kıyısına kuralım çadırımızı, bir olalım, birlik olalım! Dünya aslanı, av ve rızık arar. Tanrı aslanı ise hürlük ve ölüm. Çünkü ölümle yüzlerce hayat görür de, varlığını pervane gibi yakıp yandırır. İnleyen dolup gibi gözü yaşlı ol ki, can meydanında yeşillikler bitsin. Ağlamak istersen, gözyaşı dökenlere acı… Ey başkasının yüzünde kötü ben gören! Gördüğün kendi beninin aksidir, ondan nefret etme! Üzülme, sopayla kilime vuranın gayesi, kilimi dövmek değil, Kilimin tozunu almaktır. Allah sana sıkıntı vermekle tozunu, kirini alır. “Üzülme. İstediğin bir şey olmuyorsa ya daha iyisi olacağı için Ya da gerçekten de olmaması gerektiği için olmuyordur…” “Niye kederlenirsin? Taş, taşlıktan geçmedikçe parmaklara yüzük olmaz. Yüzük olmayı dileyen taş, ezilmeyi yontulmayı göze almalıdır…” “Bütün güzel, hoş ve yaraşan şeyler, gören göz için yapılır.” “İnsan gözdür. Öte yanı deriden, etten başka bir şey değil. Göz neyi görürse, değeri o kadardır insanın.” “Gör, gör ki sende yalnız bu görüş, bu bakış işe yarar. Bundan ötesini sorarsan yağsın, etsin, ilik ve sinirden ibaretsin…”