Bir Su Yılı Denebilirdi...-Edip Cansever

Bir su yılı denebilirdi... Geldi geçti Üstünde durmuyorum. Terledim, bulanık baktım. Ne varsa kendiliğindendi Hemen hemen evden çıkmadım. Sanki avuçlarımda sürekli Yıkanmış, tabağa konmuş bir meyvenin ellenmişliği, Ola ki, makyajı bir oyuncunun, karışmış gözyaşlarına Yeni kireçlenmiş bir duvarın kireci avuçlarımda sürekli.. Bir su yılı denebilirdi... üstünde durmuyorum Mavi bir araba kapımın önünde Bütün yıl Bir su yılı... Kapısını kimse açmadı, Açıp kapamadı hiç kimse Aslında mavi de sayılmazdı pek Yani... sabah güneşlerini denizde Günbatımını denizde Severek yaşayan bir balık da denebilirdi ona Çünkü düşler gerçekle, Gerçekler düşle Anlayınca bir gün buluştuğunu Geçirir her günceye kısa bir yolculuğu Hadi anlat deseler anlatamam Bir yere gidiyorken cayıp bir başka yere gitmeyi Yani... bir kunduzu karşıdan karşıya yüzdüren sezgi Nedir ben bilemem ki Belki bir raslantıdır da ondan mı sevdanın yeri? En yakın yeri... En uzak yeri.... Bitmeyen yeri? Bitecek yeri? Gözlerim? Sevdim seni Köklerim, gözlerimin Suyunu benden içen ıssız bir kasaba gibi..