''Biri gelsin, beni buradan alsın. Biri beni yeniden yaratsın. Biri beni tekrar doğursun...''

"Ve nihayetinde öyle saldırganlaşmış ki, diğer canlılardan hırsını alamayıp kendi türünü de yok etmeye başlamış. Yakmış, yıkmış. Ezmiş, bozmuş. Dövmüş, öldürmüş. Ta ki kendini yok edene kadar." Biliyordum. Aslında hep biliyordum. Gerçek olamayacak kadar güzel olduğunu. Uzun sürmeyeceğini. Hayatın böyle olmadığını. Cömert davranmadığını. Geç de olsa, Zor da olsa, İyilik olsun diye yapılan her şeyin kötülük olduğunu yeni anladım ben Her gün aynı Her gün, bir gün Aynı evlere Aynı yollara Aynı kentlere düşen, aynı gün Ve bana geceler yetmiyor Günler yetmiyor İnsan olmak yetmiyor Sözcükler, diller yetmiyor Sevgi dolu gözlerle bakmayın bana Ürkütüyor bunlar beni Titriyorum Bakmayın bana “Bundan beş yıl sonra kendini nerede görmek istersin?” diye sorarlar ya bazen Bunu hiç düşünmüyorum mesela Tren raylarını severim Bağımsızlığı, Gidebilmeyi, Kalmak zorunda olmamayı, Uymak zorunda olmamayı anımsatır Tren rayları bir tür bağımsızlıktır benim için Uzun bir gece Uzun bir gün var ardımda Hiçbir şeyin, hiçbir şeyliği gibi bir şeydim- İşte ben Hiç kimselerin tutmadığı oyunlara giderdim Unutulmuş gibiyim ben Ve insan, Bir bakıma unutulmuş gibidir Her yolun bir yenisine çıkması ne kadar iyi… Sonsuz dünyada bir ağ Dünya kadar büyük Yine de dünya kadar küçük Her şey geçiyor, Hiçbir şey geçmese de Yaşamın kendisi nötron bombasına çok benziyor Soluklar, Yürek atışları, Duygular gidiyor Biri gelsin, beni buradan alsın Biri beni yeniden yaratsın, Biri beni tekrar doğursun...Biri büyütsün Biri lütfen beni yeniden sevsin... The Broken Circle Breakdown/ Kalanlar- Tezer Özlü/ Çağrılmayan Yakup- Edip Cansever/ Eve Döner İnsan Hep (5)- Ali Bayam