Bitsin

En son ne zaman son küçük kutu süt içtiğimi hatırlamıyorum. Bir şeyin artık son olduğunu nasıl anlıyoruz? İlkokulun, ortaokulun, lisenin, üniversitenin, son iş yerimin son gününü hatırlamıyorum. Öykülere son yazamıyordum. Çünkü "önemli değil"di. Büyürken bir şeylerin sona erdiğini ne zaman öğreniyoruz? *** Ben ilişkileri hiç biten şeyler olarak görmedim.Son kullanma tarihleri yoktu.Bitişleri benim varlığımı tehdit ediyordu.O kadar büyüktüler ki, benden çok büyüktüler.“Biterse ben de var olmayacağım” sanıyordum. Sonra yavaş yavaş bir şeyler bitti. Önce bitişlere verdiğim tepkileri kabul ettim. Sonra bitişlerin kendisini. Bu bitecek.Ben çok acı çekeceğim.Ve bu tamam.Bu olabilir.Bunu yaşayabilirim.Bu da hayata dahil. Zamanla bitişlerde profesyonelleştim. Artık anlıyorum.Bu, bu kişiyi son görüşüm.Bu, bu kişiyle son kez aynı masaya oturuşum.Bazen o an anladığım anda yas tutmaya başlıyorum. Bir sabah uyanıyorsun.Bitmiş.İçinde bir şey kapanmış.Bilgisayarı açıyorsun, masaüstünde hep duran dosya yok.Nerede diye aramıyorsun bile.Varlığını da unutmuşsun. Başlamak çok abartılıyor.Herkes başlar.Bitirmeyi bilmeliyiz. Bitişlerle, Eda