bł. Dorota z Mątowów (25 czerwca)

Niewielkie pomieszczenie, w którym się znalazła miało trzy okienka…, ale brakowało w nim drzwi. Tak, tego chciała…, umrzeć. Umrzeć dla świata. Jedno z tych okien pozwalało kierować wzrok ku niebu, przez drugie widać było cmentarz i to przez nie mogła rozmawiać z ludźmi, którzy przychodzili szukając pociechy i porady duchowej. I jeszcze to trzecie, najważniejsze – na Kościół, na ołtarz z Najświętszym Sakramentem - to tędy przychodziło do niej… prawdziwe życie. Codzienna Komunia święta…, co w tamtych czasach i miejscu – czternastowiecznym Kwidzyniu, w państwie krzyżackim było niespotykane. Dla innych przystąpienie do stołu Pańskiego było możliwe zgodnie z ówczesną tradycją, siedem razy do roku. Błogosławiona Dorota z Mątowów, bo to o niej dziś będzie jako jedyna w polskiej hagiografii wybrała formę życia rekluzy, czyli zakonnicy, którą zamurowano w zakonnej celi. Była też jedyną stygmatyczką...