bł. Piotr Friedhofen (21 grudnia)

(...) Mimo młodego wieku, został kominiarzem, potem szefem miejskich kominiarzy i tak zarabiał na życie. Wstąpił do nowicjatu zakonnego, ale zrezygnował z niego, by wspomóc owdowiałą szwagierkę z jedenaściorgiem dzieci. Utworzył wiele młodzieżowych grup apostolskich św. Alojzego Gonzagi. Napisał dla nich odnowione reguły. Założył nowe zgromadzenie zakonne Braci Miłosierdzia Maryi Wspomożycielki, opiekujące się chorymi mężczyznami, którzy nie byli w stanie sami się utrzymać. Dzisiaj powiemy o bł. Piotrze Friedhofenie. Urodził się 25 lutego 1819 roku w Weitersburgu at Vallendar (Koblencja) w Niemczech, jako szóste z siedmiorga dzieci. Gdy miał rok, zmarł jego ojciec Piotr. Osiem lat później osierociła go matka, Anna Maria. Sytuacja dzieci była zła. Żyły w wielkim ubóstwie. Trójkę z nich wzięła na wychowanie pewna dobra kobieta. Z powodu biedy Piotr nie mógł jednak regularnie uczęszczać do szkoły podstawowej, musiał pomagać w utrzymaniu domu. Mając trzynaście lat przystąpił do I Komunii świętej. Nauczył się fachu kominiarza, a idąc w ślady starszego brata i mając wtedy 15 lat rozpoczął pracę w tym zawodzie. Gdy miał 23 lata został szefem kominiarzy w mieście Vallendar. Często śpiewał pieśni maryjne na dachach i zapraszał młodych, którzy gromadzili się na ulicy, by dołączyli się do chóru. Odnowił stowarzyszenie św. Alojzego Gonzagi, pisząc dla niego nowe reguły i tworząc wiele grup, zarówno dla chłopców jak i dla dziewcząt. Piotr pracował jako szef kominiarzy tylko trzy lata. W 1845 roku wstąpił do nowicjatu redemptorystów w Wittem, w Holandii. Pociągało go życie zakonne, ale zmarł jego starszy brat Jakub, pozostawiając ciężarną bratową z jedenastym dzieckiem. Piotr poczuł, że nie może ich zostawić na pastwę losu. Opuścił nowicjat, powrócił do miasta Ahrweiler i podjął, mimo choroby, pracę jako kominiarz, by wspomóc rodzinę (...)