Black&White, Şu Mahalle Barı-Haydar Ergülen

Lütfen bana yardım edin Şu mahalle barındaki yabancıya yardım edin Gözlerinin siyahını açık unutmuştu, diyorum Hayır, yağmurdan gelmiyorum İnanmıyorsanız dinleyin...Sözlerim ıslak değil Buraya nasıl geldiğimi de bilmiyorum Bu kızı tanımıyorum Daha önce hiç görmedim Çünkü açık unutmuştu büyük, siyah gözlerini Ve kapatmıyordu Kimseye bakmıyordu Yalnızca gözlerime bakılan biri olarak unutmuştu dünyayı Unutanlar haklıdır Çok bakmışlardır Unutacak kadar çok bakmışlardır Gözlerinin büyük siyahı açıktı Çünkü orda unutmayı gördüm ben Cennete bir merdiven...Böylece romantik olmak için romantik olmaktan başka bir şey kalmıyordu geriye Başka hiçbir şey kalmıyordu geriye Yine de herkes romantikti diyemem Şaşkınlığın büyük gözleri üzerimdeyken Gözleri siyah kız...Ya da gözlerinin siyahını açık unutan kız Ağlamaktan daha romantik bir şey yaptı Güldü Sarhoş oldu Ve iç savaşından başında kalan beresini yere düşürdü Ve savaş bitmiş gibi, Yalnızca o yenilmiş gibi saklanmadan yaptı bütün bunları Ne kadar romantikti Eldivenlerini henüz kaybetmemişti Ama kaybedecek kadar romantikti! Büyük, siyah gözlü kızlar romantiktir ''Hiç kimsenin, yağmurun bile böyle küçük elleri yoktur.'' şiirinden beri, Çünkü Sheakspeare över gibi yapmadan, Ama bir övgü olarak sevmiştir sevdiğini Büyük, siyah gözlü kızlar, bu şiirden sonra, ilk kez bakarlar sizin gözlerinize Ve hemen suçluluk duyarlar ve karıştırırlar ''Siz...Hangisiydiniz?'' ''Sen, ne zaman?'' ''Biz ne arıyoruz peki?'' Bak, her şeyi gördük, gördük unuttuğumuz gözlerini aşkın Onun bizi görmesinden biraz korkarak, Açık unutulan her şeye çıplak davranarak, Gördük... Black&White, Şu mahalle barı, Camdan dışarı bakarsan, orası Dublin Dışarı çıkarsan, aşkın gümüş yağmuru Elbette unutulacak kadar önemliydi Ve yeniden konuşulması için bir tuzak olabilir şu mahalle barında, o uzak camlarda yaşayan şehrin uğultusu Benim içimdeki uğultudan da konuşabiliriz Belki o büyük siyah gözlü kızı şaşırtabiliriz O beni bir şair sanıyor...Ve ilgilenmiyor Çocukmuş, Pinokyo'nun şarkısına yetişememiş Parlayan her şey, altın değilmiş meğer! Cennetten bir merdiven satın almayan kız, eski bir romantik gibi kırılabilir hepimize Her şeyin, hiçbir şeye dönüşmesine kırılabilir ''Büyük, siyah gözlü kızlar, romantiktir ama duyarlılar hiçbir şeydir!'' demeyin ona Bir sabah hiçlikten uyanamayabilir ''Hinlik'' ve ''hiçlik'' arasındaki rastlantıya, içindeki şiirin ölümü gibi uzanabilir...