Bölge- Guillaume Apollinaire

Sonunda canına tak dedi bu eski dünya Çoban kızı ey Eyfel kulesi köprülerin sürüsü Bıktın yaşamaktan eski Yunan’da ve Roma’da Otomobiller bile kocamış görünüyor burada Ve sen pencerelerin gözetlediği bir utanmadır alıyor seni İşte bu sabah şiir nesir için de gazeteler var Bu sabah güzel bir sokak gördüm, adı aklımda kalmadı Yeni ve pırıl pırıldı, Bir borazan gibiydi Sabahleyin bir canavar düdüğü üç kez inler, Öğleye doğru kızgın bir çan havlar, Bağırırlar papağanlar gibi plakalar, ilanlar, tabelalar Bu sanayi sokağının güzelliğini severim Bu işte o yeni sokak ve sen küçük bir çocuksundur hâlâ Bu o güzel zambaktır hepimizin yetiştirdiği Bu kızıl saçlı rüzgârın söndüremediği meşaledir Bu o kahırlı annenin solgun kızıl çocuğudur Bu daima dualarla dolup taşan ağaçtır Bu, yüceliğin sonsuzluğun çifte darağacıdır Bu, altı dallı yıldızdır Bu, Cuma günü ölen; Pazar günü dirilen Tanrıdır Dünya yükseklik rekorunu elinde tutuyor Yüzyılların yirminci gözbebeği orda ne yapacağını bilir Başlarını kaldırıyorlar şeytanlar ona bakmak için uçurumlarda Uçmasını bilirse ona hırsız densin diye bağırıyorlar Melekler bu güzel uçucunun çevresinde uçuşuyorlar Sonunda kanatlarının kapamadan yere iniyor uçak Birden, milyonlarca kırlangıçla doluyor gökyüzü Derken baykuşlar, şahinler bir kanat çırpışta geliyorlar Derken ufuktan bir kartal beliriyor çığlıklarla Sen şimdi Paris’te kalabalığın arasında bir başına yürüyorsun Yanı başında böğüren otobüs sürüleri geçiyor Sanki bir daha hiç sevilmeyecekmişsin gibi Eski zamanda yaşasaydın bir manastıra kapanırdın Mutluluk sözleri duymaktan yatağa düştüm Uğrunda nice şeyler çektiğim aşk, utanç verici bir hastalıktır O seni avucuna alan hayal boğuntu uykusuzluk içinde yaşatıyor seni O geçen hayal ki, hep yanı başında Şimdi Akdeniz kıyılarındasın Bütün bir yıl çiçek açan limon ağaçlarının altında Bir sandalda dostlarınla geziyorsun Ve sen hayatın gibi bu kızgın alkolü içiyorsun