بارور و کثیر شوید؛ اما چگونه؟

بارور و کثیر شوید؛ اما چگونه؟در عهد عتیق، بارداری و فرزند داشتن یکی از مهم‌ترین اتفاقات زندگی به شمار می‌رفت. خدا به ابراهیم وعده داده بود که نسل او را بسیار خواهد کرد، و به همین دلیل بسیاری از کسانی که فرزندی نداشتند، احساس می‌کردند از برکت خدا محروم شده‌اند و با شرمندگی و ناامیدی زندگی می‌کردند.اما فرمان خدا از ابتدا تا امروز تغییر نکرده است: «بارور و کثیر شوید.» تفاوت در این است که در عهد جدید، خدا ما را به باروری روحانی دعوت می‌کند. او نه‌تنها فرمان را می‌دهد، بلکه قدرت انجام آن را نیز عطا می‌کند.پدر یا مادر شدن در مسیح به سن و سال وابسته نیست. خداوند می‌فرماید: «در من بمانید تا من در شما بمانم.» بسیاری از شخصیت‌های بزرگ عهد جدید مانند پطرس، یوحنا و پولس رسول فرزندی نداشتند، اما زندگی آن‌ها سرشار از میوه‌های روحانی بود. در عصر فیض، آوردن میوه برای خدا اهمیت بیشتری از داشتن فرزند جسمانی دارد.کسانی که روحانی متولد می‌شوند، اراده خدا را در زندگی خود به انجام می‌رسانند. هویت ما به فرزندان، موقعیت یا میزان دانش ما وابسته نیست؛ بلکه به این بستگی دارد که آیا در مسیح می‌مانیم و میوه فراوان می‌آوریم یا نه.بزرگ‌ترین نازایی در زندگی ما می‌تواند این باشد که اراده خدا در ما به ثمر نرسد. خدایی که از هیچ، چیزی می‌آفریند، می‌تواند از طریق ما نیز کارهای بزرگ انجام دهد. پرسش این است: آیا حاضر هستیم اراده او را عملی کنیم؟ایمانی که به عمل نرسد، مانند خودرویی است که هرگز حرکت نمی‌کند. اراده خدا این است که قدم برداریم، در او بمانیم و برای جلال او میوه بیاوریم.