บทเพลงสรรเสริญ 39
from Maranatha - Our Lord Comes Hosted by Kiat
”ข้าพเจ้าได้ออกวาจาว่า, จะระวังทางประพฤติของข้าพเจ้า, เพื่อจะไม่กระทำผิด ด้วยลิ้นของข้าพเจ้า: ข้าพเจ้าจะเอาปากของข้าพเจ้าใส่บังเหียน ขณะเมื่อคนชั่วอยู่ตรงหน้าข้าพเจ้า. ข้าพเจ้าได้นิ่งอยู่เหมือนเป็นใบ้, ไม่อาจพูดถึงความดีได้; ความทุกข์ของข้าพเจ้า จึงได้พลุ่งขึ้น; ใจข้าพเจ้าก็ผ่าวร้อน; เมื่อกำลังตรึกตรองอยู่ ไฟก็พลุ่งขึ้น; ลิ้นของข้าพเจ้าจึงได้ทูลว่า; ข้าแต่พระยะโฮวา, ขอโปรดให้ข้าพเจ้ารู้ที่สุดปลายอายุของข้าพเจ้า, วันปีของข้าพเจ้าจะนานสักเท่าใด; ขอให้รู้ว่า กำลังของข้าพเจ้าอ่อนแอเพียงไร. ดูเถิด, พระองค์ทรงบันดาลให้วันคืนทั้งหลายของข้าพเจ้าสั้นเข้าเท่าฝ่ามือ; และชั่วอายุของข้าพเจ้าไม่เท่าไรเลยเฉพาะพระองค์; แม้ว่าสถานะอย่างดีของมนุษย์ชาติ ก็ยังเป็นเหมือนลมหายใจเท่านั้น. แท้จริงมนุษย์ทุกคนค่อยๆเลือนไปดุจเงา; เขาทั้งหลายก่อความโกลาหลโดยเปล่าประโยชน์ เขาสะสมสมบัติแต่ไม่รู้ว่าใครจะเก็บทรัพย์สมบัตินั้นไว้. ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า, บัดนี้ข้าพเจ้าคอยท่าอะไรเล่า? ความหวังใจของข้าพเจ้าก็อยู่ในพระองค์.“ บทเพลงสรรเสริญ 39:1-7
Embed this episode
No transcript yet.