บทเพลงสรรเสริญ 50
from Maranatha - Our Lord Comes Hosted by Kiat
”พระเจ้าได้ทรงเปล่งรัศมีอันรุ่งเรืองออกจากซีโอนที่เป็นเมืองงดงามหมดจด. พระเจ้าของพวกข้าพเจ้าจะเสด็จมาและไม่ทรงนิ่งเฉย: ตรงพระพักตรพระองค์มีเปลวเพลิงลุกอยู่ ทั้งมีลมพายุใหญ่ล้อมพระองค์ไว้. พระองค์จะตรัสสั่งฟ้าสวรรค์เบื้องบนและแผ่นดินโลก (เบื้องต่ำ) เพื่อพระองค์จะได้พิพากษาพลไพร่ของพระองค์; แต่พระเจ้าตรัสแก่คนชั่วว่า, ธุระอะไรของเจ้าที่จะประกาศข้อบัญญัติของเรา, และเอาคำสัญญาไมตรีของเราไปติดปากของเจ้าไว้ทำไม? ก็เห็นอยู่แล้วไม่ใช่หรือว่า พวกเจ้าเกลียดชังคำสั่งสอน, และได้ละทิ้งถ้อยคำของเราไว้ข้างหลังเจ้าเสียแล้ว? เมื่อเจ้าเห็นขโมยเจ้าก็เอออวยกับมัน, และเจ้าเข้ากับส่วนคนที่ล่วงประเวณีผัวเมียเขา. เจ้าปล่อยปากไว้แก่ความชั่ว, และลิ้นของเจ้าปั้นกลมารยา. เจ้าก็นั่งกล่าวร้ายพี่น้องของเจ้า; เจ้าพูดดูหมิ่นพี่น้องร่วมท้องของเจ้า. การเหล่านั้นเจ้าได้กระทำแล้ว, แต่เราได้อดกลั้นไว้; เจ้าคิดในใจว่าเราเป็นเหมือนตัวเจ้าเอง: บัดนี้เราจะกล่าวโทษเจ้าและจะลำดับความผิดของเจ้าไว้ตำตาเจ้า เจ้าผู้ลืมพระเจ้า, จงตรึกตรองข้อความนี้เถิด, หาไม่เราจะฉีกตัวเจ้าเสียเป็นชิ้นๆ, แล้วไม่มีใครจะช่วยเจ้าหรอก: ผู้ใดถวายเครื่องบูชาขอบพระเดชพระคุณผู้นั้นก็ถวายเกียรตยศแก่เรา; และผู้ใดที่ได้จัดเตรียมทางประพฤติของตนไว้ดี (ประพฤติตนถูกต้อง) เราจะสำแดงความรอดของพระเจ้าแก่ผู้นั้น“ บทเพลงสรรเสริญ 50:2-4, 16-23
Embed this episode
No transcript yet.