Buhurumeryem- Lale Müldür

İki paralel çizgi çekiliyor gökyüzüne Ve yeryüzüne biri kaba davranınca, Camlar bile sarsılıyor Seni sevmeyi öğreneceğim Daha önceki zamanlarda yaptığım gibi, Ruhlarımız 7. göğün 7. katına çıkınca, seni unutacağım... Daha önce nasıl oluyordu bilmiyorum Şimdi ceketini bile düşününce o kadar uzaklara gidiyorum ki senden Diyorlar ki ''ikimiz yapamayız'' Arada çok engel var diyorlar Ama ben biliyorum ki, sen 'gidelim' deyince Seni takip etmek için hazır olacağım İkimiz yan yana gelince çok güçlü oluyoruz Onların korktuğu sevgimiz değil, gücümüz Çünkü sevgi baştan çıkarıcı ve tehlikeli bir oyundur Boş ver Bir fotoğrafın içinde donup kalan Bir fotoğrafın içinde donup kalan bir bebekti Beni memnun etmek için her şeyi yapan... Bir kadınım ben Ve insan kadın olunca, her şeyi unutur yüreğinin içindekinden başka... Her gün onu düşünemiyorum, o beni her gün düşünüyor oysa Artık bağımsız olmadığımı anlamalıyım Herkes de anlamalı bunu­- Emin olduğum tek aşkım o kadar uzakta ki O kadar som bir güzellik ki Onu sevmeye korkuyorum Bunu açıklamak, o kadar büyük cesaret istiyor ki benden O hem hiçbir şey değil Sadece gölgesi düşüyor bize, neredeyse yok Hem de her an, her yerde var ideası ve imajıyla Onu anlatmaya, anlatmaya bile korkuyorum Bu şekilde devam edersem, beni hastaneye kapatacaklarını söylüyorlar Çünkü inanamıyorlar ve inanmıyorlar Belki beni saran bir örümcek ağı vardır Diyorum, onun için yaklaşıp göremiyorlar Eninde sonunda 1 Napolyon altını ne kadar yapar ki bir borsa gününün sonunda? Üstüne ''Dikkat, Kırılabilir!'' yazılmış 1 kasa altın ne yapar ki çölün uçsuz bucaksız kumları arasında? O ZAMAN BARİ 'DİKKAT KIRILABİLİR' İŞARETLERİNE DİKKAT ETSİNLER 'DİKKAT KIRILABİLİR'LERE DİKKAT Buna dikkat etmedikleri için, ve benim evimi bir yalnız halime getirdikleri için Evimin kapısına 'tek' yazıp bütün pencereleri kapatıyorum Halıda ise 'İNCELDİGİ YERDEN' yazıyor HAYIR :) ARKADAŞINIZDA HİÇBİR DELİLİK YOKTUR HAYATA YENİ BAŞLAMIŞ GİBİ ÖZGÜRDÜR Paris'e kaçıncı sürgün edişin bu senin? TUHAFYÜZÜNÜ ORİJİNAL YÜZÜNÜ... Evet artık size açıklamam gerekiyor: BEN BU GÜNE KADAR BULUTLARIN DÜZ BİR HATTA ilerlediğini sanırdım Onlar ÖZELLİKLE yeryuvarlağının etrafında daireler çizerek dönüp duruyorlar YANİ DEPRESYON GEÇİREN HERKES HEM HAKLI, HEM HAKSIZ Önemli olan bir yağmur sonrası toprak kokusunu alabilmek Sen basit bir gömlek ve blucinle geldiğinde, ben bahçe çitinin üstünde oturuyor olacağım Elimde bir kır sepeti taşıyor olacağım Sepette yaban kır çiçekleri ve güzel kokulu yaban otları olacak DEFNE MENEKŞE PAPATYA Onları nereden bulduğumu sormayacaksın Yalnız adaçayını bir adakızı getirmiş olacak Bense onun adını açıklamayacağım. HİÇBİR ZAMAN! Ona blucininin ne kadar yakıştığını söylemeye bile vakit kalmıyor Zaman yok çünkü...ya da çok hızlı geçiyor BAŞKALARINDAN BANA NE... BEN PEYZAJ DENİNCE artık şiirlerimi değil, bahçe peyzajlarını anlıyorum Ama bundan dolayı kimse bana papatyalardan örülmüş bir taç vermeyecek Aksine, tacın varsa, onu çalarlar Benim kimlik kartıma kadar çaldıklarına göre, demek benim ayakkabılarıma özeniyorlar O kadar kolay olmadığını ve o ayakkabıların içinde 24 saat üzerinden 24 saat acı çekildiğini bilselerdi Onlar hiç acı çekmeden bazı yerlere gelinebileceğini sanıyorlar YOK ÖYLE BİR ŞEY İŞTE Dört dörtlük kimse yok hayatta LÜTFEN... YETER ARTIK, YAKIN ARTIK IŞIKLARI