บุคคลผู้ชื่อว่ามี ศรัทธา

ศรัทธา ศรัทธา  ความเชื่อ  เมื่อประพฤติถูกเช่นนี้  เชื่อแน่ก็ได้รับความสุขแท้ๆไม่ต้องไปสงสัยเชื่อมั่นลงไปทีเดียว  เชื่อมั่นลงไปเช่นนั้นแล้วล่ะก็  การประพฤติปฏิบัติในพระธรรมวินัยของพระศาสดาเราเชื่อมั่นทีเดียว  เชื่อว่าพระเจ้ามีจริงอยู่  พระธรรมมีจริงอยู่  พระสงฆ์มีจริงอยู่ เราเข้ายังไม่ถึงหรือเราเข้าถึงแล้ว  จักรักษาให้มั่นอย่าให้ฟันเฟืองต่อไป อย่าให้มัวหมอง ให้ผ่องใสหนักขึ้น ให้เข้าถึงจุดหมายปลายทางที่พระพุทธเจ้าไปแค่ไหนก็ไปให้ถึงแค่นั้น หรือเมื่อรู้จักทางไปของพระพุทธเจ้าพระอรหันต์แล้ว ตั้งใจให้แน่วแน่ๆ ไม่ให้คลาดเคลื่อน รักษาไว้ นั่งนอนยืนเดินให้เห็นเสมอไป ให้รู้แน่ว่าเราตายจากมนุษย์ชาตินี้ ต้องไปเกิดที่นี่ ที่อยู่เป็นดังนี้ เห็นปรากฏ ผู้ที่เขาตายไปแล้วก็เห็นปรากฏ ผู้ที่เขาเกิดมาแล้วมีรูปพรรณสันฐานเป็นอย่างนี้เพราะทำสิ่งอันใด เมื่อรู้ชัดดังนั้นก็ทำแต่สิ่งที่ดี ชอบดีก็ทำแต่สิ่งที่ดี สิ่งที่ชั่วก็ไม่ทำต่อไป คราวนี้ได้ชื่อว่าผู้ประกอบด้วยศรัทธาความเชื่อ จากพระธรรมเทศนาเรื่อง "สังวรคาถา" ๓๐ กรกฎาคม ๒๔๙๗