Burkulmuş Altın Hali Güneşin, Yırtılan İpek Sesiyle- Cemal Süreya/ Fahrenheit 451- Ray Bradbury/ Hiçbir Ağaç Böyle Harikulade Bir Yemiş Vermemiştir- Nazım Hikmet

Sen bir çocuksun, Bir çocuksun sen, ezberindeki şiirlerle bulmak zorundasın çölde yitirdiğin yolu Yeryüzü şenliğinin azımsanamaz bir parçasıdır yaktığın ateş, Kıvrıldığın dönemeç, Açtığın şemsiye, Kucakladığın yaşlı ağaç... Tuhaf bir çocuksun Burnunu tıkasalar, gözlerinle soluk alırsın Gözlerini bağlamaya kalksalar, kalsiyum ve kalker destekler seni, Yeraltı suları destekler seni Bütün evler boşaltılmış, Herkes dışarı dökülmüş Taşıtlar adam almıyor, sinemalar tıklım tıklım Sokaklarda insan başlarından bir nehir Meydanlar, insani tabaka görülmemiş bir çiçeğin taç yaprakları gibi Sen ve seninkiler ovalarda değil, denizlerde değil, Durgun ve çalkantısız, bulanık ve ılık göllerin dibinde büyüdünüz Bu yüzden seni başarı hanesine yazmıştır mavi oksijen... Desteklemiştir seni Bir arkadaşın vardı ki, neşeliydi el ilanları kadar Ve gözlerinde küçük bir çayır sesi... Biri de vardı ki, on yıl kadar önce Yenikapı´dan kesilmiş odun yığınları arasından geçerken, Ne gelirse söylerdi ağzına Her şeyi öperdi... Hep alçak sesle konuşan biri de vardı ki, Kederini soylu kılmak için yüreğindeki kurşun yarasına ''Aşktandır.'' derdi Biri de vardı ki, operetlerde harcadı seni Hayatın neresinden başlanmalı? Sudan çıkmış balık misali mi, Yoksa suya düşmüş karınca gibi mi ? Kendine sormayla başlamalı neden varım diye... Çıkarı için yaşayan insanlar için mi ? Veya vefa bilen insanlar için mi ? Kaybolan yıllarını feri kaçmış gözlerde aramak mıdır varlık? Tükenen çoçukluğunu bulmak mıdır maksat? Eğer gökyüzünde herkesin bir yıldızı olduğu doğruysa, Benim yıldızım uzakta, karanlıkta, bir boşlukta olmalıydı Ne yap biliyor musun? Kendine uzaktan bakmayı öğren. Hatırla kendini! Bir gün her şeyi unutacağını hatırla! Gözlerini mucizelerle doldur, hayatı on saniye sonra ölecekmişsin gibi yaşa. Topraktan, ateşten, Ve denizden doğanların en mükemmeli doğacak bizden... İnsanlar ellerini korkmadan, düşünmeden birbirlerinin ellerine bırakarak yıldızlara bakarak: "Yaşamak ne güzel şey!" diyecekler; Bir insan gözü gibi derin, Bir salkım üzüm gibi serin, Bir ferah, Bir rahat, Bir işitilmemiş şarkı söyleyecekler... Hiçbir ağaç böyle harikulâde bir yemiş vermemiş olacak En vadedici bir yaz gecesi bile Böyle sesler Böyle inanılmaz renklerle sabaha ermemiş olacak Topraktan, Ateşten Ve denizden doğanların en mükemmeli doğacak bizden