Büyük Saat, Ölüme Dair Konuşmalar V- Turgut Uyar/ Rengahenk- Can Yücel

Bir şey beklermişcesine yaşıyorum. Bazen öyle günlerim oluyor ki, Ne oldu, nasıl bitti şaşıyorum... Bazı bilmem, gün nasıl başladığında, Kayıp kayıp gidiyor dünya bıkkın bakışlarımdan. Bir tutam sakız oluyor ağzımda zaman.. Yaşamak ne kadar çekilmez gelse de, Bu görmek, bu sevmek, bu aziz sıcaklık tende. Bu bir nimet, Bu yaşamak bir şiir, harikulâde. Sen ki, Saçından tırnağına kadar bir hürriyete bedelsin, Bu ılık saçlar, bu gözler; fakat her şeyden önce Yaşadığın için güzelsin... Ben seni arıyorum rüyalarımda Geceler içinde bir yıldız, bir yıldızı. İşte böyle yeşil bulutlar misali senelerce, oradan oraya elinde kaderin. Kim bilir kaç kere üstünden geçtim, Şarkılar söyledim karşısında Senin mutluluğun evrenseldir. Bölüşülür Gizlenen, gösterilmeyen, hissettirilmeyen sevginin zerre değeri, kıymeti yok gözümde. İhtimam, dikkat, zaman eksikliğinden, sevgi ve ilgi eksikliğinden sık sık birilerini parça parça öldürüyorlar. Şiir bir umutsuzluktur. Elbette bir umutsuzluktur. Niçin mi? Umutsuz olmayan adamlar şiir yazamaz. Umutsuz olmayan adamlar resim yapamaz, mimar olamaz. Yaratıcı olamaz. Bu dediğim elbet yaşadığımız bu dünya için bir söz....Çünkü kağıt bir umutsuzluktur. Boş bir kağıt... Tuğlalar, biriketler, çimontalar hepsi umutsuzluktur. Demirler bile umutsuzluktur." "Onların içinden bir umudu bulmaktır şiir. Onu bulmak için yazıyorum ben de... Birdenbire, bütün bu dünyada, deli olan bu dünyada tek akıllılığı, uslanmayan akıllılığı anlatmaktır şiir. Ben haberciyim, deprem habercisiyim.'' Geceler kurşun gibi iner üstüme birden... Hayalin çıkıp gelir uzaklardan karşıma, Sonra yüreğimi bir sevda tutar Ama sen duymazsın duyduğumu... Yıkılır yolunu bekleyen şehir Gerçi şimdi çağımız değilse de, Bu bir kötü tecelli ki, nasıl diyeyim...Bir gün bir kara gölge görürsen gözlerimde Akşamsa, beni uyut... Bir nefis sabahsa eğer, ölümü ellerin ellerimde bekleyeyim...