بوستان سعدی - 024 - باب اول - شنیدم که در مصر میری اجل

شنیدم که در مصر میری اجلسپه تاخت بر روزگارش اجلجمالش برفت از رخ دل فروزچو خور زرد شد بس نماند ز روزگزیدند فرزانگان دست فوتکه در طب ندیدند داروی موتهمه تخت و ملکی پذیرد زوالبجز ملک فرمانده لایزالچو نزدیک شد روز عمرش به شبشنیدند می‌گفت در زیر لبکه در مصر چون من عزیزی نبودچو حاصل همین بود چیزی نبودجهان گرد کردم نخوردم برشبرفتم چو بیچارگان از سرشپسندیده رایی که بخشید و خوردجهان از پی خویشتن گرد کرددر این کوش تا با تو ماند مقیمکه هرچ از تو ماند دریغ است و بیمکند خواجه بر بستر جان‌گدازیکی دست کوتاه و دیگر درازدر آن دم تو را می‌نماید به دستکه دهشت زبانش ز گفتن ببستکه دستی به جود و کرم کن درازدگر دست کوته کن از ظلم و آزکنونت که دست است خاری بکندگر کی برآری تو دست از کفن؟بتابد بسی ماه و پروین و هورکه سر بر نداری ز بالین گورسعدی, بوستان, باب اول در عدل و تدبیر و رایسعدی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.