بوستان سعدی - 025 - باب اول - قزل ارسلان قلعه‌ای سخت داشت

قزل ارسلان قلعه‌ای سخت داشتکه گردن به الوند بر می‌فراشتنه اندیشه از کس نه حاجت به هیچچو زلف عروسان رهش پیچ پیچچنان نادر افتاده در روضه‌ایکه بر لاجوردین طبق بیضه‌ایشنیدم که مردی مبارک حضوربه نزدیک شاه آمد از راه دورحقایق شناسی، جهاندیده‌ایهنرمندی، آفاق گردیده‌ای؟بزرگی، زبان آوری کاردانحکیمی، سخنگوی بسیاردانقزل گفت چندین که گردیده‌ایچنین جای محکم دگر دیده‌ای؟بخندید کاین قلعه‌ای خرم استولیکن نپندارمش محکم استنه پیش از تو گردن کشان داشتنددمی چند بودند و بگذاشتند؟نه بعد از تو شاهان دیگر برنددرخت امید تو را برخورند؟ز دوران ملک پدر یاد کندل از بند اندیشه آزاد کنچنان روزگارش به کنجی نشاندکه بر یک پشیزش تصرف نماندچو نومید ماند از همه چیز و کسامیدش به فضل خدا ماند و بسبر مرد هشیار دنیا خس استکه هر مدتی جای دیگر کس استچنین گفت شوریده‌ای در عجمبه کسری که ای وارث ملک جماگر ملک بر جم بماندی و بختتو را چون میسر شدی تاج و تخت؟اگر گنج قارون به چنگ آورینماند مگر آنچه بخشی، بریسعدی, بوستان, باب اول در عدل و تدبیر و رایسعدی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.